่งทะยานไปยังแท่นหินนั้นโดยไม่พูดไม่จา
วิหคนรกแห่งความตายตัวนั้นก็ตื่นเต้นมากเช่นกัน ในที่สุดมันก็ตกเหยื่อได้แล้ว มนุษย์นี่ช่างโลภมากอย่างที่คาดไว้จริง ๆ
“เจ้ามนุษย์ เจ้าเคยได้ยินเรื่องมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์หรือไม่? เจ้าอยากได้มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์หรือเปล่า? ด้านหลังของประตูบานนี้ มีมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์อยู่ชิ นหนึ่ง และมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ชิ้นนั้นก็คือหอคอยนิรันดร์…” อีกทางด้านหนึ่ง วิหคนรกแห่งความตายอีกตัวหนึ่ง ได้กล่าวกับชายที่ดูชั่วร้ายที่สวมชุดคลุมสีเขียวเข้ มคนหนึ่งเช่นกัน
แต่ยังไม่ทันที่มันจะได้พูดจบ เขาก็พุ่งเข้าไปจู่โจมทันที “นกอย่างเจ้า เหตุใดถึงได้มีคำพูดไร้สาระเยอะนักนะ? ยังไม่รีบตาย ๆ ไปอีกหรือ!”
เจ้าสิ่งนี้ถือได้ว่าเป็นปรปักษ์ของเขา ซึ่งจื่อโยวก็รู้สึกรังเกียจมันเป็นอย่างมาก
แต่ความสามารถเพียงเล็กน้อยนี้ ไม่ใช่การลอบโจมตีด้วยซ้ำ ฉะนั้นมันยิ่งทำร้ายเขาไม่ได้อยู่แล้ว เพราะเขาสามารถบดขยี้เจ้าสิ่งนี้จนตายราวกับบดขยี้มดปลวกก็มิปาน แล้วเขาจะเอาอารมณ ณ์ไหนไปฟังคำพูดไร้สาระของพวกมันกันล่ะ?
ตูมม!
มีเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวออกมา และจื่อโยวก็ได้สังหารเจ้าสิ่งนี้
