ซีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ทุ้มต่ำ
“แข็งแกร่งแล้วยังไงล่ะ? ข้าเป็นถึงหนามโลหิตเชียวนะ พลังแห่งชีวิตก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน ข้าไม่กลัวเขาหรอก!”
ฝูเซิงคิดอยากจะเข้าไปช่วยเหลือ แต่จิ่วเยี่ยกลับไม่ยอมรับน้ำใจเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งยังต้องเผชิญหน้ากับสายตาที่เย็นชาเหมือนไม่ใช่มนุษย์คู่นั้นอีกด้วย ช่างอันตรายมากจริง ๆ
ตึงงง!
และฝูเซิงก็ถูกโยนออกไปทันที
“เขาลงมือได้โหดร้ายเกินไปแล้ว!” ฝูเซิงกล่าวพลางกระอักเลือดออกมา
เขารู้ว่าจิ่วเยี่ยออมมือให้เขาแล้ว มิเช่นนั้นคาดว่าบนร่างกายของเขาจะต้องมีบาดแผลมากกว่านี้เป็นแน่
ฝูเซิงกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าเขาไม่อยากจะได้รับความช่วยเหลืออย่างนั้นสินะ? แล้วเราจะทำเช่นไรกันดี?”
จะทำอย่างไรล่ะ? จะรอให้จิ่วเยี่ยสูญเสียการควบคุมไปอย่างสมบูรณ์ และฆ่าผู้คุมปีศาจแห่งความมืดผู้นั้นก่อนหรือ แต่เมื่อถึงเวลานั้น มู่เฉียนซีจะยังสามารถควบคุมพลังคำสาปในร่างกาย ของจิ่วเยี่ยได้หรือไม่? นี่ก็เป็นสิ่งที่นางเองไม่แน่ใจเช่นกัน
เนื่องจากว่าอ๋องทั้งสามโต้กลับอย่างบ้าคลั่ง จึงทำให้จื่อโยวที่ต่อสู้กับอ๋องทั้งสามในตอนนี้ได้รับบาดเจ็บแล้วเช่นกัน และมู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “ในเมื่อไม่สามารถช่วยจิ่วเยี่ยได้ เช่นนั้นพวก
