มิติทลายนภาแห่งนี้
ภายในสภาพแวดลอมที่อันตรายเช่นนี้ จิ่วเยี่ยไม่ได้สนใจที่จะตอบสนองต่ออันตรายเหล่านี้เลย และนอกจากนี้เขายังตกอยู่ภายใต้การควบคุมของคำสาปและความโลภของตนเอง ที่พยายามเรียกร้อง ให้ทำเรื่องไร้สาระอีกด้วย!
อ๋องแห่งคุกลับกล่าว “ท่านผู้คุมปีศาจแห่งความมืด พวกเขา…พวกเขาต่างก็เข้าไปในมิติทลายนภานั้นกันหมดแล้ว เกรงว่า…”
ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “เจ้าคิดว่าหวงจิ่วเยี่ยเป็นใครกัน? คิดว่าเป็นขยะเหมือนพวกเจ้าอย่างนั้นหรือ? แม้ว่าจะตกลงไปสู่มิติทลายนภา แต่เขาก็ไม่มี ทางเป็นอะไรอย่างแน่นอน! เขาคือเหยื่อของข้า ไม่ว่าจะหนีไปที่ใด ข้าก็ไม่มีทางยอมปล่อยเขาไปอยู่ดี”
“ตามลงไป” เขากล่าวอย่างเย็นชา
“อะไรนะ? ลงไปอย่างนั้นหรือ?” สีหน้าของพวกอ๋องแห่งคุกอสูรเหล่านั้นเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน
พวกเขาไม่กล้าไปรนหาที่ตายจริง ๆ!
ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดกล่าวว่า “อู๋หยากำลังปิดบังบางอย่างกับข้า! ภายในกรงร้อยศึกแห่งนี้นอกจากวิหคนรกแห่งความตายแล้ว ยังมีของสิ่งอื่นอยู่อีกด้วย และมันจะต้องเป็นของที่ยอ อดเยี่ยมมากแน่นอน พวกเจ้าแน่ใจว่าจะไม่ไปอย่างนั้นหรือ?”
อ๋องแห่งคุกลับกล่าวอย่างอยากรู้อยากเห็
