วทุกซอกทุกมุม แต่นางก็ไม่อาจค้นหาที่อยู่ของอู๋หยาเจออยู่ดี
อู๋หยาใช้วิธีการที่พิเศษหรือใช้อาวุธที่ยอดเยี่ยมบางอย่างในการซ่อนตนเองเอาไว้
“แม้ว่าการฆ่าเจ้า จะทำให้มือของข้าสกปรก แต่มันก็ต้องทำเช่นนี้เท่านั้น”
มู่เฉียนซีสัมผัสได้ว่ามีพลังที่ทำให้คนหายใจไม่ออกปรากฏขึ้น และการโจมตีที่อันตรายถึงชีวิตก็พุ่งทะยานเข้ามา และมู่เฉียนซีก็ไม่สามารถป้องกันได้เลย
ถึงอู๋หยาจะดูป่วยและอ่อนแอ แต่พลังของเขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้คุมปีศาจแห่งความมืดเลย
ลำแสงสีฟ้าอ่อนได้ห่อหุ้มมู่เฉียนซีเอาไว้ และถึงจะเป็นการโจมตีที่แข็งแกร่งกว่านี้ก็ไม่อาจทะลุการป้องกันของผู้พิทักษ์นิรันดร์ไปได้อยู่ดี
ปังงง!
หลังจากที่ฝูเซิงโจมตีอ๋องแห่งคุกลับจนลอยกระเด็นออกไปอีกครั้ง เขาก็ค้นพบว่ามู่เฉียนซีกำลังมีอันตราย จึงได้กลายร่างเป็นลำแสงสีแดงเลือดและไปปรากฏอยู่ข้างกายของนาง
หนามโลหิตเคลื่อนไหวไปรอบบริเวณ และโจมตีออกไปอย่างบ้าคลั่ง ซึ่งมันก็ต้องการลากคนลงมือที่กำลังซ่อนตัวอยู่คนนั้นออกมาให้ได้
ฝูเซิงกล่าวด้วยความรังเกียจว่า “เทพพยากรณ์อันดับหนึ่งของเผ่าเทพอะไรกัน ไม่เห็นจะเท่าไรเลย! ทำได้แค่แอบลอบกันคนอื่นก็เท่านั้น ช่างน่าขัน…”
ทันใดนั้นอ๋องแห
