เมื่อเห็นสีหน้าที่ยิ้มแย้มของอ๋องแห่งคุกลับ พวกเขาทั้งสองคนก็ผงะไปเล็กน้อย อ๋องแห่งคุกลับผู้นี้ดีใจจริง ๆ สินะ
ดูเหมือนว่าเขาจะใส่ใจลูกชายคนนี้ของเขาเป็นอย่างมาก หากลูกชายของเขาตายขึ้นมาจริง ๆ แล้วละก็ พวกเขาก็ไม่รู้เลยว่าสีหน้าของคนผู้นี้จะพลิกกลับขนาดไหน
“การดูแลเด็กน้อยเป็นเรื่องที่สมควรทำอยู่แล้ว!” พวกเขากล่าวด้วยรอยยิ้ม
“น่าเสียดายจริง ๆ ที่คราวที่แล้วไม่ได้ฆ่าใต้เท้าจื่อโยว หากเขาไปรวมตัวกับอ๋องจิ่วเยี่ยได้เมื่อไร ต้องจัดการได้ยากขึ้นเป็นแน่” อ๋องแห่งคุกรากษสกล่าวอย่างเสียดาย
“วางใจเถอะ! ในที่สุดสงครามใหญ่ก็กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว เมื่อไรที่ข้าได้เผชิญหน้ากับใต้เท้าจื่อโยว ข้าจะต้องช่วยพวกท่านจัดการเขา เพื่อเป็นการขอโทษพวกท่านทั้งสองต่อความผิดพ พลาดของลูกชายของข้าให้จงได้” อ๋องแห่งคุกลับกล่าว
“อ๋องแห่งคุกลับ หากท่านไปจัดการกับใต้เท้าจื่อโยว เช่นนั้นไม่ใช่ว่าพวกข้าจะต้องไปจัดการกับอ๋องจิ่วเยี่ยอย่างนั้นหรือ” อ๋องทั้งสองกล่าวอย่างตื่นตกใจ
อย่างที่รู้กันว่าสงครามใหญ่ในคราวที่แล้ว พวกเขาเกือบจะถูกอ๋องจิ่วเยี่ยที่วิปลาสผู้นั้นฆ่าตาย
แม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะตัดสินใจแก้แค้น แต่พวกเขาก็ยังคงหวาด
