ชเกินไปนัก” อ๋องแห่งคุกลับกล่ าวเหน็บแนม
ดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกของจิ่วเยี่ยเหลือบมองไปที่พวกเขาพลางกล่าวว่า “จัดการพร้อมกัน อย่าปล่อยให้รอดไปได้แม้แต่คนเดียว”
ทันทีที่พูดคำนี้ออกมา กลิ่นอายที่แข็งแกร่งก็ท่วมท้นไปทั่วสนามรบแห่งนี้ และบรรยากาศโดยรอบก็ยะเยือกขึ้นมาในทันที
อ๋องแห่งคุกลับไม่พอใจเป็นอย่างมาก เจ้าหนูนี่ยังคงยโสโอหังมองไม่เห็นหัวผู้อื่นเหมือนเช่นเคยเลยจริง ๆ!
อ๋องแห่งคุกลับกล่าวว่า “ได้ยินมาว่าสงครามใหญ่คราวนี้ กองกำลังภายในคุกโลหิตที่แสดงผลงานได้ยอดเยี่ยมมากที่สุดก็คือกองกำลังของเมืองหนามโลหิต และพืชกลายพันธุ์ที่อยู่ในเมือง หนามโลหิตก็ฆ่าศัตรูไปนับไม่ถ้วน ซึ่งเป็นความสำเร็จที่โดดเด่นมาก! พืชกลายพันธุ์ของเมืองหนามโลหิตก่อนหน้านี้เคยจงรักษ์ภักดีต่ออดีตอ๋องคุกโลหิต ฉะนั้นเจ้าเมืองผู้นี้คงเป็นคน ที่มีความทะเยอทะยานคนหนึ่งเช่นกัน หากพวกเราร่วมมือกัน หลังจากที่เอาชนะได้อย่างราบรื่นแล้ว เจ้าจะไม่ได้เป็นเพียงเจ้าเมืองหนามโลหิตของคุกโลหิตเท่านั้น แต่จะได้เป็นอ๋องของคุก โลหิตด้วย วันนี้ข้าได้ให้สัญญากับเจ้าต่อหน้าทุกคนแล้ว”
หลังจากที่ได้รู้ชื่อเสียงของเมืองหนามโลหิต อ๋องแห่งคุกลับผู้นี้ก็วางแผนที่
