มร่างกายที่นี่ก่อน เพราะข้าไม่อาจพลาดโอกาสเช่นนี้ไปได้” มู่เฉียนซีกล่าวกับจื่อโยว
“คนงาม เจ้าต้องการจะอยู่ที่นี่คนเดียวอย่างนั้นหรือ?” จื่อโยวตะลึงงันไปทันที
“วางใจเถอะ! ไม่มีปัญหาอะไรหรอก! เจ้าควรจะห่วงตนเองก่อนดีกว่า หาทางออกไปให้ได้อย่างปลอดภัย และอย่าปล่อยให้ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการถูกฟ้าผ่าเข้าล่ะ” มู่เฉียนซีกล่าวตอบ
“เช่นนั้นเจ้าก็ระวังตัวด้วย หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเจ้า เยี่ยจะต้องไม่ปล่อยข้าไปแน่นอน”
ครืนนนน!
ในตอนที่เปลวเพลิงอัสนีผ่าลงมา จื่อโยวก็พุ่งทะยานออกไปหาทางออกทันที
พวกของหวงอู๋ไห่ก็มีเป้าหมายเดียวกัน เขากล่าวว่า “ได้ยินมาว่าใต้เท้าจื่อโยวมีความภักดีต่ออ๋องจิ่วเยี่ยเป็นอย่างมาก แต่ตอนนี้เมื่อตกอยู่ในอันตราย คิดไม่ถึงเลยว่าจะกล้าทิ้งผู้ หญิงของอ๋องจิ่วเยี่ยแล้วหนีไป หากอ๋องจิ่วเยี่ยรู้เข้า เกรงว่าหลังจากนี้ไปน่าจะไม่มีทางเชื่อใจเจ้าอีกแล้ว”
จื่อโยวเหลือบมองไปทางพวกเขาพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “เจ้าพวกโง่เง่า”
“จื่อโยว นี่เจ้าหมายความว่าอะไร?” หวงอู๋ไห่กล่าวอย่างโกรธเคือง
พวกเขามุ่งหน้าออกไปข้างนอก แต่มู่เฉียนซีกลับมุ่งหน้าเดินเข้าไปข้างใน ยิ่งเข้าไปข้างในลึกมากเท่าไร พลังของเพลิงอั
