ารถระดับอ๋องของแดนนรกดูท่าจะยอดเยี่ยมมากเลยทีเดียว”
แม้ว่าจื่อโยวของพวกเขาจะออกมาแล้ว แต่ตอนนี้ทุกคนต่างได้รับบาดเจ็บสาหัส ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงต้องตอบโต้อย่างสุดกำลัง มิเช่นนั้นผลลัพธ์ก็มีเพียงหนึ่งเดียว และอาจจะต้องพ่ายแพ้กั นทั้งสองฝ่าย!
หากพ่ายแพ้ทั้งสองฝ่ายแล้วแล้วละก็ เช่นนั้นก็เท่ากับปล่อยให้อ๋องอัคคีเหลยถิงจอมเจ้าเล่ห์และร้ายกาจผู้นี้ได้ประโยชน์ไปเต็ม ๆ
“แล้วท่านเจ้าเมืองของพวกเราล่ะ?” จื่อโยวออกมาแล้ว แต่คนของเมืองหนามโลหิตกลับไม่เห็นมู่เฉียนซีเลย
จื่อโยวกล่าวว่า “คนงามกำลังฝึกฝนอยู่”
อวิ๋นจื่อผงะไปครู่หนึ่ง ฝึกฝนหรือ! เขานึกไปถึงตอนแรกที่ได้เห็นมู่เฉียนซีใช้วิธีการฝึกฝนอันน่าสะพรึงกลัวท่ามกลางอสนีบาตเหล่านั้น หรือว่าครั้งนี้ก็…
“คิดว่าข้าจะโกหกเจ้าอย่างนั้นหรือ? พวกเจ้าต่อสู้กันไปดี ๆ เถอะ หากตอนที่คนงามออกมาแล้วพวกเจ้าตายกันไปหมด ตอนนั้นข้าได้เสียหน้าเป็นแน่” จื่อโยวกล่าวกับพวกเขา
เฉี่ยซื่อกล่าวว่า “เช่นนั้นทางที่ดีท่านอย่าโกหกพวกเราจะดีกว่า”
เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง!
อสนีบาตจำนวนนับไม่ถ้วนปกคลุมไปทั่วมู่เฉียนซี นอกจากนี้เปลวเพลิงก็ลุกไหม้ขึ้นมาอย่างรุนแรง และมู่เฉียนซีก็กำลังอยู่ท่ามกลางสิ
