เวลานี้ใต้เท้าระดับสูงที่อยู่ข้างกายของหวงอู๋ไห่ ได้เริ่มเคลื่อนไหวและเปิดเส้นทางให้กับเขาโดยตรง จึงทำให้ไม่มีผู้ใดสามารถขัดขวางเขาได้
และเมื่อเขาเข้ามาใกล้มู่เฉียนซีได้อย่างราบรื่น มู่เฉียนซีก็เหวี่ยงกระบี่ออกไปโดยไม่เกรงใจเลยแม้แต่น้อย
“เพลิงนภาพิฆาต!”
หากอีกฝ่ายเป็นเพียงเจ้าครองดินแดนระดับสูงคนหนึ่ง คาดว่าคงจะน่าสังเวชไปแล้ว และแม้ว่าหวงอู๋ไห่จะดูอายุน้อย แต่เขาก็มีอายุมากกว่าพันปีเข้าไปแล้ว ฉะนั้นเขาจึงสามารถหลบหลีก กการโจมตีของมู่เฉียนซีได้อย่างง่ายดายนั่นเอง
หวงอู๋ไห่กล่าวว่า “ดูเหมือนว่าเจ้าจะชื่อมู่เฉียนซีใช่หรือไม่! ข้าคือหวงอู๋ไห่ มีศักดิ์เป็นพี่ของหวงจิ่วเยี่ย ในเมื่อเจ้าเป็นผู้หญิงของเขา ฉะนั้นข้าไม่มีทางทำร้ายเจ้าอย่างแน น่นอน นอกจากนี้ยังจะดูแลเจ้าอย่างดีอีกด้วย ดังนั้นเจ้าจงให้ความร่วมมือแต่โดยดีเถอะ”
“พรูดด! ใครก็ตามที่แซ่หวงแล้วต้องการเป็นญาติกับจิ่วเยี่ยของข้า นั่นมันก็ต้องดูที่เจ้าด้วย! นี่เจ้าไม่ส่องกระจกดูตัวเองบ้างเลยหรือ ว่ารูปร่างหน้าตาของเจ้าเป็นเช่นไร” มู่เฉ ฉียนซีกล่าวพลางมองไปทางเขาอย่างดูถูก
“เจ้าพูดอะไรน่ะ?” การเยาะเย้ยของมู่เฉียนซี ทำให้ดวงตาของหวงอู๋ไห่กลายเป็นสีแดงด
