เผ่าคำสาปนี่เอง”
นักเล่นคาถาอาคมผู้นั้นก็กล่าวอย่างเคืองโกรธว่า “คิดไม่ถึงเลยว่าเผ่าคำสาปของข้าจะมีคนทรยศด้วย! นี่จะต้องเป็นความอัปยศของพวกเราเผ่าคำสาปแน่นอน”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ข้าไม่ใช่คนเผ่าคำสาปของพวกเจ้า ข้าไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ กับเผ่าคำสาปของพวกเจ้าเลยแม้แต่น้อย พวกเจ้าจะคิดเยอะเกินไปแล้ว”
สำหรับคนของเผ่าคำสาปแล้วชอบคิดว่าทุกคนที่ใช้ทักษะคำสาปได้ก็คือคนของเผ่าพวกเขา มู่เฉียนซีรู้สึกว่าพูดไม่ออกจริง ๆ เจ้าพวกคนเหล่านี้มักจะคิดว่าพวกเขามีเอกลักษณ์เฉพาะตัวอย ยู่เสมอเลย
และไม่ว่านางจะพูดอย่างไร? พวกเขาก็ไม่มีทางเชื่อแน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เจ้าชอบใช้ทักษะคำสาปกับคนอื่นมากมิใช่หรือ? ข้าจะทำตามที่เจ้าต้องการเอง”
“ท่านเย่ รีบปกป้องข้าเร็วเข้า” หวงอู๋ไห่กล่าวอย่างตื่นตระหนก
ข้างกายของเขามีนักเล่นคาถาอาคมอยู่มากมาย ฉะนั้นเขาย่อมรู้อยู่แล้วว่าวิธีการของนักเล่นคาถาอาคมแปลกประหลาดมากเพียงใด
ในตอนแรกคนที่แข็งแกร่งอย่างหวงจิ่วเยี่ย ก็ไม่ใช่ว่าเมื่อถูกลอบโจมตีด้วยทักษะคำสาปแล้ว ทำให้ต้องถูกทรมานอยู่ตลอดเวลามิใช่หรือ
ท่านเย่ผู้นี้เองก็จนปัญญามากเช่นกัน เขากล่าวว่า “ฝ่าบาท พรสวรร
