ซี
คนที่เขาแบกมาด้วยก็คืออ๋องไป๋กุ่ย ซึ่งสีหน้าของอ๋องไป๋กุ่ยในเวลานี้ก็ซีดเผือดราวกับไม่มีเลือดเลยแม้แต่น้อย
“ยังมีลมหายใจอยู่ และยังไม่ตาย! ข้าเตรียมที่จะมอบให้คนงามเป็นคนจัดการเช่นกัน”
มู่เฉียนซีกล่าวกับจื่อโยวว่า “จิตวิญญาณที่ถูกวิหคนรกแห่งความตายจิกกินทรมานหรือไม่?”
“แน่นอนว่ามันต้องทรมานอยู่แล้ว” จื่อโยวกล่าว
“เช่นนั้นข้าจะให้โอกาสเจ้าได้แก้แค้นแบบฟันต่อฟัน!” มู่เฉียนซีเอาเลือดของอ๋องไป๋กุ่ยออกมา และใส่มันลงไปในยา หลังจากนั้นก็มอบยาให้กับจื่อโยว
“เอามันเทลงบนตัวของอ๋องไป๋กุ่ยเสียสิ”
อ๋องไป๋กุ่ยรู้สึกขนลุกขึ้นมาทันที เขามีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีบางอย่าง เขาจึงกล่าวถามด้วยเสียงที่สั่นเล็กน้อยว่า “นี่มันคืออะไรกันแน่?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “นี่น่ะหรือ เจ้าสามารถให้พันธมิตรของเจ้าบอกเจ้าได้”
เมื่ออ๋องไป๋กุ่ยค้นพบโยวจี เขาก็ค้นพบว่าโยวจีอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่เป็นอย่างมาก ซึ่งมันก็ย่ำแย่เสียยิ่งกว่าสภาพของคนที่กำลังจะตายอย่างเขาหลายเท่านัก
จื่อโยวได้เทยานั้นลงไปบนตัวของอ๋องไป๋กุ่ย หลังจากนั้นไม่นานเขาก็สัมผัสได้ว่ามีสิ่งที่น่ารังเกียจกำลังใกล้เข้ามา และเขาก็พร้อมที่จะโจมตีแล้ว
วิหคนรกแห่ง
