ผู้หญิงเหล่านั้นจ้องมองไปที่มู่เฉียนซี และพูดคุยไปพลางคลี่รอยยิ้มอย่างชั่วร้าย
แววตาของพวกนางมองผ่านไปยังใบหน้าที่งดงามอย่างไร้ที่ติ และความอิจฉาอย่างบ้าคลั่งก็ปรากฏอยู่บนใบหน้าของแต่ละคน
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยท่าทางที่เฉยเมยว่า “คำพูดไร้สาระของพวกเจ้าจะมากเกินไปแล้ว! หากต้องการจะลงมือก็ลงมือมาเถอะ พวกเจ้าคิดว่าข้าจะกลัวพวกเจ้าหรือไงกัน?”
“พรูดด! เจ้าคิดว่าตอนนี้อ๋องจิ่วเยี่ยปกป้องอยู่ข้างกายของเจ้าอย่างนั้นหรือ? คิดไม่ถึงเลยว่าจะกล้าทำตัวจองหองกับพวกเราพี่น้องเช่นนี้” หญิงสาวจากคุกมืดเหล่านั้นกล่าวด้วยรอยย ยิ้มที่เหยียดหยาม
สาวน้อยผู้นี้อ่อนแอเหลือเกิน เมื่อไม่ได้อยู่ภายใต้การคุ้มครองของท่านอ๋องจิ่วเยี่ย นางก็เป็นเพียงแค่คนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น และแม้แต่ระดับเจ้าครองดินแดนก็สามารถฆ่านางได้แล ล้ว!
เพราะคนจากคุกนรกทั้งเจ็ดต่างก็รู้ดีว่า คู่หมั้นของท่านอ๋องแห่งคุกนรก เป็นเพียงแม่นางน้อยอายุสิบกว่าปีที่มีระดับไม่ถึงเจ้าครองดินแดนเลยด้วยซ้ำ
“พี่น้องทั้งหลาย ลงมือเถอะ แสดงให้นางเด็กน้อย