อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และพวกนางก็เอาแต่เกลียดตนเองว่าเพราะเหตุใดตอนที่เจอกับหญิงที่ชั่วร้ายผู้นี้ถึง งได้ไม่หนีไป แต่กลับเลือกที่จะต่อสู้กับนางเช่นนี้
ทันทีที่พวกนางล้มฟุบลงไป มู่เฉียนซีก็ได้ยินเสียงร้องของนกที่คุ้นเคยเสียงหนึ่ง
เสียงร้องเช่นนี้นางเคยได้ยินตอนที่พวกนางกำลังเข้ามาในกรงร้อยศึกแห่งนี้ เช่นนั้นเสียงนี้คือเสียงของอะไรกันแน่นะ?
เนื่องจากว่ามันไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ฉะนั้นมู่เฉียนซีจึงทำได้เพียงใช้พลังจิตวิญญาณในการสังเกตการณ์เท่านั้น และหลังจากที่ใช้พลังจิตวิญญาณเคลื่อนไหวไปโดยรอบแล้ว ถึงได้รู้ ว่าเจ้าสิ่งนี้คืออะไรกันแน่?
เป็นฝูงนก พวกมันเป็นนกสีเทาเข้มฝูงหนึ่ง
นกฝูงนี้กำลังจิกจิตวิญญาณของคนที่ถูกมู่เฉียนซีฆ่าเหล่านั้นออกมา ซึ่งคนเหล่านี้ก็ไม่สามารถต่อต้านได้จนในที่สุดก็ถูกนกประหลาดเหล่านี้กลืนกินจิตวิญญาณไป
ซึ่งนี่ก็ทำให้มู่เฉียนซีผงะไปครู่หนึ่ง นี่มันตัวอะไรกันแน่เนี่ย?
เสี่ยวหงกล่าวว่า “มันคือวิหคนรกแห่งความตาย และจิตวิญญาณเหล่านี้ก็ถือว่าเป็นอาหารชนิดหนึ่งของสั