ี่ยเป็ นอย่างมาก จึงทำให้นางสามารถมองออกได้ภายในพริบตาเดียวเท่านั้น
อ๋องจิ่วเยี่ยมักจะสวมหน้ากากอยู่ตลอด จึงทำให้มีน้อยคนนักที่จะเห็นใบหน้าที่แท้จริงของเขา และคาดว่าน่าจะไม่มีคนสังเกตเห็นถึงจุดเล็ก ๆ นี้
จิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีแน่นขึ้นไปอีก จากนั้นก็กล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “ซีอย่าไปมองเขา!”
ดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกคู่นั้นเหลือบมองไปยังอ๋องของคุกลับผู้นั้น และชั่วขณะหนึ่งคนของอีกฝ่ายก็สัมผัสได้ถึงความหนาวเหน็บที่น่าสะพรึงกลัว
“เหอะ ๆ ๆ! ก่อนหน้านี้เคยได้ยินมาว่าอ๋องจิ่วเยี่ยแห่งคุกโลหิตไม่เคยเข้าใกล้หญิงสาวมาก่อน แต่คิดไม่ถึงเลยว่าหลังจากที่ได้รับบาดเจ็บจากศึกใหญ่คราวที่แล้ว นิสัยทั้งหมดของเจ้าจะเ เปลี่ยนไป และหันมาสนใจหญิงสาวเช่นนี้ เขาสนใจมากจนสงครามที่สำคัญขนาดนี้ก็ยังไม่ยอมแยกห่างจากผู้หญิงของตนเองเลย” มุมปากของอ๋องแห่งคุกลับยกยิ้มขึ้นมาพลางกล่าวอย่างหยอกล้ อ
“ช่างเป็นแม่นางน้อยที่เปราะบางเสียจริง ๆ! การที่พานางมายังสถานที่ที่อัน
