อเลยแม้แต่คนเดียว”
และคนที่อยู่ในแดนนรกทั้งหมดต่างก็รู้ว่า กำลังจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว
จิ่วเยี่ยและจื่อโยวเริ่มเตรียมการกันแล้ว ส่วนมู่เฉียนซีกลับไปอยู่ในเมืองหนามโลหิต เพื่อรวบรวมกำลังเสริมที่แข็งแกร่ง
ฝูเซิงกล่าวอย่างกะตือรือร้นว่า “คิดไม่ถึงเลยว่าทันทีที่ข้ากลับมา จะมีเรื่องใหญ่เช่นนี้เกิดขึ้น มันทำให้นึกถึงตอนแรกที่ข้าเป็นอ๋อง ซึ่งดูเหมือนว่าข้าจะไม่เคยเจอการต่อสู้ครั้งใหญ่เช่นนี้มาก่อนเลย มันมีเพียงแค่การต่อสู้และก่อความวุ่นวายเล็กน้อยเท่านั้น และไม่น่าสนใจเลยแม้แต่น้อย”
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “ฝูเซิง เจ้าไม่กลัวว่ามันจะอันตรายอย่างนั้นหรือ”
“ข้าเป็นคนที่ออกมาจากขุมนรกสีโลหิตเชียวนะ เจ้าคิดว่าข้าจะกลัวอันตรายอะไรอย่างนั้นหรือ?” ฝูเซิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
