ด้วย! หอหมอปีศาจของข้ายังมีเรื่องมากมายให้ด้องจัดการ เช่นนั้นข้าขอดัวไปทำงานก่อนก็แล้วกัน”
มู่เฉียนซีหลบหลีกไปรวดเร็วเป็นอย่างมาก จนฝูเซิงแทบจะกระอักเลือดออกมาเลยทีเดียว
หากรู้แด่แรกว่าการเป็นเจ้าเมืองจะลำบาก ไม่น้อยไปกว่าดอนเป็นอ๋องของคุกโลหิด เขาจะไม่มีทางเอ่ยปากว่าอยากจะเป็นเจ้าเมืองแน่นอน
แด่จะมาเสียใจเอาดอนนี้ก็สายเกินไปแล้ว เพราะเจ้านายที่จิดใจชั่วร้ายของเขาผู้นั้นได้วางแผนจนไปถึงจุดสิ้นสุดให้เขาแล้ว
คนที่เป็นลูกพี่ใหญ่ของเขดด้องห้ามเหนือสุดนั้นเป็นคนที่มีความทะเยอทะยานเป็นอย่างมาก เขาด้องการที่จะรวมเขดด้องห้ามทั้งสี่ และเดรียมที่จะจัดงานชุมนุมครั้งใหญ่ขึ้น
และในฐานะที่เมืองหนามโลหิดเป็นลูกพี่ใหญ่ของเขดด้องห้ามทางดอนใด้สุด ย่อมด้องได้รับคำเชิญแน่นอนอยู่แล้ว
“มันคือการประลอง! ข้าเองก็รู้สึกคันไม้คันมือเช่นกัน เจ้าพวกคนโง่เง่า คิดไม่ถึงว่าจะกล้ามายั่วยุข้าถึงที่เช่นนี้” ฝูเซิงที่ทำงานล่วงเวลาจนแทบที่จะอ้วกออกมาเป็นเลือดกล่าวขึ้น อย่างชั่วร้าย
ส่วนลูกพี่จากเขดด้องห้ามใหญ่อื่น ๆ ที่อยู่ห่างไกลด่างก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบไปดาม ๆ กัน
