ม่ได้ แต่ตอนนี้แทบรอที่จะกำจัดฝูเซิงทิ้งโดยเร็วไม่ไหวแล้ว
แต่ว่า เขาจะทำได้อย่างนั้นหรือ?
เห็นได้ชัดว่าทำไม่ได้!
พลังของฝูเซิงระเบิดออกมาจนถึงขีดสุดจากนั้นก็ปะทะกับเจ้าโลหิต และชั้นที่สิบแปดของขุมนรกสีโลหิตก็ถูกปกคลุมไปด้วยลำแสงสีแดงเลือด
จากนั้นลำแสงนี้ก็พร่างพราวมากขึ้นเรื่อย ๆ และกระจายไปยังชั้นอื่น ๆ อีกด้วย
มู่เฉียนซีเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า สุดท้ายแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
พรวด!
ทันทีที่ลำแสงหายไป ร่างของฝูเซิงก็ปรากฏขึ้นมากลางอากาศ และกระอักเลือดสด ๆ ออกมา สีหน้าของเขานั้นขาวซีดเป็นอย่างมาก
และเจ้าโลหิต ก็ถูกหนามโลหิตจำนวนนับไปถ้วนกักขังเอาไว้ ซึ่งหนามแหลมจำนวนนับไม่ถ้วนเหล่านั้นก็ได้แทงลงไปบนผิวหนังของเขา และเขาก็ถูกแขวนเอาไว้กลางอากาศ
ร่างกายของเขากระตุกด้วยความเจ็บปวด เลือดของเขาหยดลงมาจากกลางอากาศ และย้อมพื้นดินจนเป็นสีแดงสด ซึ่งตอนนี้เขาก็กลายเป็นเหมือนลูกแกะที่รอให้มนุษย์มาเชือดอย่างสมบูรณ์
เขาถูกแขวนเอาไว้บนที่สูง ซึ่งคนทั่วทั้งชั้นที่สิบแปดต่างก็สามารถเห็นถึงความพ่ายแพ้อันน่าอับอายและสภาพที่จนตรอกของเจ้าโลหิตได้
“นั่นคือท่านเจ้าโลหิตนี่!”
“พระเจ้า! ท่านเจ้าโลหิต”
“……”
ในตอนท