นอน และเมื่อถึงเวลานั้นมู่เฉียนซีก็จะต้องพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือของเขาเท่านั้น
เฟี้ยว เฟี้ยว เฟี้ยว!
ร่างหลายร่างพุ่งตรงไปยังต้นอสูรเพลิงทันที
ต้นอสูรเพลิงไม่ใช่ต้นไม้ที่จะจัดการได้ง่าย ๆ และมันก็ไม่มีทางปล่อยให้คนเหล่านี้มาแย่งเอาผลของมันไปอยู่แล้ว ซึ่งความสามารถของมันก็ไม่ได้ต่างไปจากพืชกลายพันธุ์ระดับเจ็ดดาว วเลย นอกจากนี้มันยังสามารถพ่นไฟได้อีกด้วย
ปัง ปัง ปัง!
เนื่องจากจำนวนคนของพวกเขามีมากเพียงพอ แม้ว่าต้นอสูรเพลิงจะค่อนข้างแข็งแกร่ง แต่พวกเขาก็ยังคงพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเก็บผลอสูรเพลิงมาให้ได้
และในตอนที่จื่อเวยกำลังจะได้รับผลอสูรเพลิง ก็มีเสียงดัง ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว! ของเข็มยาที่ถูกอาบไปด้วยยาพิษพุ่งทะยานมาทางเขาราวกับห่าฝนก็มิปาน
จื่อเวยรู้สึกคุ้นเคยกับอาวุธลับเช่นนี้เป็นอย่างยิ่ง นี่คืออาวุธลับของมู่เฉียนซี และพั่วจวินก็ถูกเจ้าสิ่งนี้ทำให้ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน
ในขณะที่เขากำลังหลบหลีกเข็มยาเหล่านี้อย่างรีบร้อน เขากลับถูกเปลวเพลิงของต้นอสูรเพลิงเผาจนได้รับบาดเจ็บ แต่ก็ไม่ได้ร้ายแรงอะไรมากนัก
เขาขบฟันกล่าวว่า “มู่เฉียนซี ดีจริง ๆ! คิด
