นอกจากนี้ไม่มีทางเหมือนคนที่อ่อนแออย่างเจ้าแน่” พั่วจวินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่รังเกียจ
“อ่อนแอหรือ?” กลิ่นอายของมู่เฉียนซีเปลี่ยนเป็นอันตรายขึ้นมาทันที เจ้าหมอนี่ถึงจะสูญเสียความทรงจำไปแล้ว แต่กลับไม่เชื่อฟังเหมือนอย่างทานหลางเลย
หากไม่เชื่อฟัง เช่นนั้นก็แค่สู้กันสักตั้งก็ได้แล้ว
หากสู้กันรอบเดียวไม่พอ เช่นนั้นก็สู้กันสองรอบไปเลย!
ด้วยเหตุนี้มู่เฉียนซีจึงลงมือทันที โดยที่ไม่สนใจว่าเจ้าหมอนี่จะฟื้นตัวแล้วหรือไม่
ตึงง!
ร่างของพั่วจวินลอยกระเด็นออกไป และกระแทกลงบนพื้นจนเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่
พรวด!
เขากระอักเลือดออกมา และในตอนนี้อาการบาดเจ็บของเขาก็หนักขึ้นอีกครั้ง ส่วนมู่เฉียนซีก็ไม่ออมมือให้เขาเลยแม้แต่น้อย
แต่ทว่าพั่วจวินเองก็ไม่ใช่คนที่ยอมแพ้ง่าย ๆ เช่นกัน ดังนั้นเขาจึงปีนป่ายขึ้นมาและต่อสู้อีกครั้ง
แต่ไม่ว่าเขาจะต่อสู้อย่างไม่ยอมแพ้เพียงใด เขาก็ถูกมู่เฉียนซีเอาชนะได้อย่างง่ายดายอยู่ดี
สุดท้ายแล้วเขาก็ได้รับบาดเจ็บเกินกว่าที่จะปีนป่ายขึ้นมาได้อีก แววตาของเขาจ้องเขม็งไปที่มู่เฉียนซี หลังจากนั้นจึงกล่าวว่า “นายท่าน!”
ทันใดนั้นพั่วจวินก็หมดสติไปอีกครั้งทันที
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “สมควรแล้วล่ะ! ที่ต้องมาทนโดนทุบ
