าะมีคนกลุ่มหนึ่งมาหาพวกเขาทั้งสองคนเพื่อคิดบัญชีแค้นแล้ว
“พวกเจ้าทั้งสองคนยังถือว่าเป็นลูกผู้ชายอยู่อีกอย่างนั้นหรือ! คิดไม่ถึงเลยว่าจะกล้ามารังแกหญิงสาวตัวเล็ก ๆ เช่นนี้ นอกจากนี้ยังทำให้พวกนางต้องเสียโฉมอีกด้วย” เพราะพวกเขาทั้งส สองคนลงมือทำลายดอกไม้งามอย่างโหดเหี้ยม มันจึงทำให้ฝูงชนเกิดความเดือดดาลขึ้นมาทันที
“ยังมีคนแบบนี้…”
“ฆ่าไอ้สารเลวทั้งสองตัวนี่ซะ”
การตำหนิของฝูงชน ทำให้สีหน้าของจื่อเวยและพั่วจวินเย็นชาเป็นอย่างมาก
พั่วจวินกล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “เจ้าพวกสารเลวนี่น่ารำคาญเหลือเกิน ฆ่าพวกมันให้หมด แค่ฆ่าพวกมันซะ”
“จื่อเวย หากพวกเราลงมือสังหารเจ้าสารเลวพวกนี้ซะ ผู้หญิงคนนั้นก็คงจะซ่อนตัวต่อไปไม่ได้แล้ว ใช่หรือไม่?” รอยยิ้มที่กระหายเลือดปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของพั่วจวิน
“ก็จริง บางทีพวกเราอาจจะมาผิดทาง ผู้หญิงคนนั้นอาจจะปลอมตัวเป็นผู้ชายก็ได้ ดังนั้นวิธีการที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด ก็คือการฆ่าทุกคนที่อยู่ในยอดเขาหมื่นโลหิตนี่ให้หมด และห หากนางอยู่ที่นี่ละก็ พวกเราจะต้องหานางเจออย