ะว่ามู่เฉียนซีมียาฟื้นฟูพลังกายอยู่ด้วยนั่นเอง
ตึง ตึง ตึง!
คนของเจ้าเมืองล้มฟุบลงไปทีละคน และทุกการโจมตีของมู่เฉียนซีล้วนโดนจุดสำคัญของร่างกายทั้งสิ้น
และแม้ว่าคนที่โดนโจมตีจะไม่ตาย แต่ก็ยากที่จะลุกขึ้นมาได้อีก
ลูกน้องของเจ้าเมืองเหล่านั้นล้วนล้มฟุบลงไปบนพื้นหมดแล้ว และเหลือเพียงเขาที่เป็นผู้สั่งการคนเดียวเท่านั้น
เขามองฉากทั้งหมดนี้ด้วยความหวาดกลัว หลังจากนั้นก็พ่นคำพูดออกมาว่า “สัตว์ประหลาด!”
ปึก!
เข้าถูกต่อยเข้าไปที่กลางหน้าท้อง จนทำให้กระอักเลือดออกมา
“ไว้ชีวิตข้าด้วย!” เขาดูแลเมืองนี้มานานหลายปีแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถูกทุบตีราวกับสุนัขเช่นนี้
“จงมอบหยกเฉี่ยซาทั้งหมดของเจ้ามาให้ข้าซะ!”
“ไม่มีปัญหาขอรับ!”
“ข้าต้องการป้ายผ่านทางของชั้นที่เจ็ด ที่เจ้ามีอยู่หรือไม่?”
“มีขอรับ! ถึงแม้ว่าจะไม่มีแต่ก็สามารถมีได้ขอรับ”
ภายในขุมนรกสีโลหิตแห่งนี้ ขอเพียงแค่มีกำปั้นที่แข็งแกร่ง ก็สามารถพูดได้ทุกอย่างแล้ว
“เช่นนั้นก็ดี เจ้ารีบไปจัดการเถอะ!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉย และไม่กลัวว่าเขาจะหนีไปหากำลังเสริมมาเลยแม้แต่น้อย
