ี่ก็ถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว เมื่อเห็นดังนั้นมู่เฉียนซีก็ไปกลั่นยาต่อ
นางคิดค้นวิธีการใช้ร่างดับเปลวเพลิงในระหว่างการระเบิดของเปลว แต่ทว่าวิธีเช่นนั้นจะไปสามารถคิดค้นออกมาได้อย่างง่ายดายเช่นนั้นได้อย่างไร
ไม่ว่าจะเป็นเวลาที่นางอยู่ในโลกใบนี้ เวลาในการฝึกฝนของนาง หรือประสบการณ์ของนางล้วนมีอยู่อย่างจำกัดทั้งนั้น
นางจะไปเหมือนอย่างพวกนิรันดร์และพิฆาตวิญญาณเหล่านั้น ที่สามารถสร้างวิธีการอันยอดเยี่ยมได้ตามใจชอบได้อย่างไร
แต่ตอนนี้พวกเขากำลังจำศีลกันอยู่ ซึ่งหากนางต้องการที่จะแข็งแกร่งขึ้นในขณะที่อยู่ในขุมนรกสีโลหิตแห่งนี้ และทะลวงไปบนเส้นทางอันนองเลือดเพื่อหาทางออก นางจำเป็นที่จะต้องพยาย ยามทุกวิถีทางที่จะทำให้ตนเองแข็งแกร่งให้ได้ ฉะนั้นนางจึงไม่สามารถปล่อยโอกาสไปได้เลยแม้แต่โอกาสเดียว
เมื่อเสี่ยวเฉี่ยกลับมาและค้นพบว่ามู่เฉียนซีกำลังกลั่นยาที่ทำให้ตนเองเกือบได้รับบาดเจ็บตายอีกครั้ง มันก็โมโหมากจนเกือบที่จะทุบหม้อยาของมู่เฉียนซีจนพลิกคว่ำไปเลยทีเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เสี่ยวเฉี่ย ทำไมเจ้าโกรธอีกแล้วล่ะ”
แม้ว่าเสี่ยวเฉี่ยจะไม่สามารถเอ่ยปากได้ แต่กล
