กัน
คนเหล่านี้กล่าวอย่างเหลือเชื่อว่า “ภูเขาไฟระเบิดจริง ๆ ด้วย รีบหนีเร็วเข้า! เร็ว…”
“บัดซบเอ้ย เป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร?”
“นาง…นางมัวแต่ยืนตะลึงอะไรอยู่ตรงนั้น อยากตายหรืออย่างไรกัน?”
ในตอนที่ภูเขาไฟระเบิด พวกเขาต่างก็รีบเร่งหลบหนีกันอย่างบ้าคลั่ง ก่อนหน้านี้ไม่ยอมหนี แต่จะมาหนีเอาตอนนี้มันก็สายเกินไปแล้ว
ในตอนที่พวกเขากำลังสิ้นหวัง พวกเขาก็ค้นพบว่ามีร่างเรียวบางร่างหนึ่งยืนอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิงโดยที่ไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย
หลังจากที่หินลาวากลืนกินคนไปจนหมดสิ้น ภายในภูเขาไฟแห่งนี้ก็ค่อย ๆ สงบลง
ผู้ดูแลเหล่านั้นกล่าวอย่างเสียดายว่า “ช่างน่าเสียดายจริง ๆ คิดไม่ถึงว่าหญิงสาวเพียงคนเดียวในเหมืองของพวกเราจะต้องมาตายอยู่ที่นี่ นอกจากนี้ยังไม่เหลือแม้แต่เศษขี้เถ้าด้วยซ้ำ! ท ทำไมถึงโชคร้ายขนาดนี้นะ หากรู้แต่แรกก็คงไม่ให้นางเข้าไปหรอก”
แต่มู่เฉียนซีที่พวกเขาคิดว่าตายแล้ว กลับถูกห่อหุ้มเอาไว้ด้วยเถาวัลย์สีแดงเลือด ที่ก่อตัวจนกลายเป็นเกาะป้องกันอันแข็งแกร่ง และทำให้ลาวาเหล่านั้นไม่กล้าเข้ามาใกล้นางได้
พลังจิตวิญญาณของนางแผ่กระจายออกไป ซึ่งมันก็ท