ยู่อีกไม่มากแล้วนั่นเอง
นางจะออกไปจากที่นี่ในคืนนี้ และหลังจากนั้นค่อยไปศึกษาเพื่อทำยาใหม่ ๆ ออกมา
ในช่วงกลางดึก คนส่วนใหญ่ล้วนเข้าสู่ห้วงนิทรากันไปหมดแล้ว แต่ทว่าเหล่าผู้ดูแลที่อยู่ในค่ายกลับยังคงคึกคักกันเป็นพิเศษ
ภายในขุมนรกสีโลหิตแห่งนี้ มีเพียงคนที่อ่อนแอเท่านั้นที่ถูกข่มเหง และแม้ว่าพวกเขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ก็ถูกผู้ดูแลเหล่านี้ทรมานอยู่ดี
“ทำไม? ไม่เต็มใจแล้วอย่างนั้นหรือ ตอนนี้พวกเจ้าเองก็ไม่สามารถไปขุดแร่ได้อีกแล้ว ฉะนั้นความพึงพอใจของพวกเราคือทางรอดเดียวของพวกเจ้า”
“ชิ! เหลืออยู่แต่พวกผู้ชาย น่าเสียดายที่ผู้หญิงคนนั้นตายไปแล้ว”
คิดไม่ถึงว่าจะกล้าคิดถึงบริวารตัวน้อยของมันเช่นนี้ และเสี่ยวเฉี่ยก็เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าที่พลุ่งพล่าน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้างในนี้ไม่เหมาะกับเด็กน้อย เจ้าออกไปรอข้าอยู่ข้างนอกเถอะ! อีกไม่นานข้าก็จัดการพวกเราเรียบร้อยแล้ว”
เข็มยาจำนวนนับไม่ถ้วนบินว่อนออกไป และคนเหล่านั้นต่างก็ถูกวางยาพิษโดนไม่ทันรู้ตัวเลยด้วยซ้ำ หลังจากนั้นมู่เฉียนซีก็ฉวยโอกาสนี้เอาหยกเฉี่ยซาที่อยู่ในมือของพวกเขาไปด้วย
นอกจากสิ่งเหล่านี้แล้ว ก็ยังมีแผนที่ของสายแร่ที่กระจายอยู่ในภูเขาเขตแดนชั้นที่
