เรื่องการหายไปของมู่เฉียนซี ก็ทำให้อวิ๋นจื่อแห่งเมืองเหลียนตื่นตกใจเช่นกัน
เมื่อได้ยินคำพูดของพวกเฉี่ยเอ้อร์ สีหน้าของเขาก็มืดมนลงทันที และเขาก็รู้ว่าอู๋หยาเป็นคนลงมืออีกแล้ว
เขาเป็นถึงเทพพยากรณ์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังคนหนึ่ง แต่กลับชอบหาเรื่องมู่เฉียนซีเสียอย่างนั้น
เขายอมรับว่าพรสวรรค์ของมู่เฉียนซีนั้นแข็งแกร่งมาก นอกจากนี้ยังเป็นถึงเจ้านายของมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์อย่างหม้อเทพนิรันดร์อีกด้วย แต่ถึงสถานะของนางจะไม่ธรรมดา มันก็ไม่คุ้มค่าพอให้ท่านอู๋หยามาบีบบังคับกันถึงขนาดนี้มิใช่หรือ!
อวิ๋นจื่อกล่าวว่า “ข้าเองก็ไม่มีหนทางช่วยเหลือเช่นกัน แต่ข้าสามารถทำให้เขาคงสภาพเหมือนตาย และแช่แข็งเขาเอาไว้ก่อนได้!”
“ที่ข้าเองก็มียาแสร้งตายอยู่เหมือน!” เฉี่ยซื่อกล่าว
“นายท่านกล่าวว่า ให้ใช้ยานี้เมื่อมีคนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนถึงจุดที่ไม่สามารถรักษาได้”
“เช่นนั้นก็ใช้มันซะเถอะ! ยาแสร้งตายของนางน่าจะใช้ได้ผลดีกว่าของข้ามากนัก”
ถึงเฉี่ยซื่อจะไม่ชอบทานหลาง แต่อย่างไรเสียเขาก็ถือว่าเป็นลูกน้องของนายท่าน ฉะนั้นจะปล่อยให้เขาตายจนทำให้นายท่านผิดหวังไม่ได้
“ขุมนรกสีโลหิตอย่างนั้นหรือ!” สีหน้าของอวิ๋นจื่อเปลี
