อีกอย่าง พืชกลายพันธุ์ทั้งสองตัวนี้ก็ช่างน่ารังเกียจนัก พวกมันถึงกับรวมหัวกับมนุษย์คนหนึ่งมารังแกมัน
มู่เฉียนซีผลาญพลังของเพียงพอนพิษไปจนหมด ส่วนพวกของเฉี่ยเอ้อร์ก็จับมังกรโลหิตตัวนั้นมัดเอาไว้จนกลายเป็นเกี๊ยวลูกใหญ่ไปแล้วเช่นกัน
หลังจากที่ปะทะกันมานับครั้งไม่ถ้วน มังกรโลหิตตัวนี้ก็ถูกโจมตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัสเป็นอย่างมาก
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พวกเจ้าอยากตายอย่างนั้นหรือ?”
เพียงพอนพิษและมังกรโลหิตไม่ได้กล่าวอะไรออกมา แต่แววตาของพวกมันบอกกับมู่เฉียนซีว่าพวกมันไม่อยากตายแน่นอน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หากไม่อยากตายละก็ เช่นนั้นพวกเจ้าก็รออยู่ที่นี่สักพักเถอะ!”
นางนำหอคอยจำลองของหอคอยนิรันดร์ออกมา หลังจากนั้นพลังแห่งความมืดก็ปกคลุมพวกมันเอาไว้ และมู่เฉียนซีก็เอาพวกเขาใส่เข้าไปในหอคอยจำลองนั้น
หอคอยจำลองนี้มีขนาดที่ใหญ่กว่ากรงขังสัตว์วิญญาณเป็นอย่างมาก ซึ่งมันก็สามารถขังสัตว์ปีศาจได้เป็นพันเป็นหมื่นตัวเลยทีเดียว
รอให้นางขยายเมืองหนามโลหิตไปได้สักระยะหนึ่ง และรอหลังจากที่นางมีความเข้าใจในความสามารถและความภักดีของลูกน้องทั้งหมดแล้ว นางก็อาจจะแบ่งให้สัตว์ปีศาจที่อยู่ในหอคอยจำลองออ
