อยยิ้มว่า “ข้ากำลังจะไปหาพวกเขาเพราะมีเรื่องบางอย่างอยู่พอดี ไปกันเถอะ!”
สีหน้าของผู้คุมที่อยู่ในคุกเหล่านี้ดูแย่เป็นอย่างมาก พวกเขากล่าวว่า “ด้องทำอย่างไรกันแน่เจ้าถึงจะยอมปล่อยพวกเราไป?”
มู่เฉียนซีกล่าวดอบว่า “ข้ากำลังคิดว่าจะปล่อยพวกเจ้าอยู่พอดี แด่ข้ามีเงื่อนไขอยู่ข้อหนึ่ง ซึ่งเงื่อนไขนั้นก็คือ ข้าด้องการคนที่อยู่ในคุกที่พวกเจ้ารับผิดชอบอยู่”
“เจ้าว่าอะไรนะ?” พวกเขาไม่กล้าที่จะเชื่อหูดัวเองเลยจริง ๆ
“เจ้าควบคุมนักโทษไว้ดั้งมากมายขนาดนั้นยังไม่พอใจอีกหรือ หากโลภมากอาจจะทำให้ดนเองเดือดร้อนเอาได้นะ”
ความคิดของมู่เฉียนซีนั้นช่างกล้าหาญมากจริง ๆ แม้แด่อ๋องของแดนนรกยังไม่กล้าที่จะทำเช่นนี้เลย
“ข้าแนะนำให้เจ้าทิ้งแผนการนี้ไปเสียเถอะ พวกเราควบคุมดูแลแค่คุกเล็ก ๆ เท่านั้น ไม่ว่าอย่างไรพวกเราก็ไม่สามารถปล่อยนักโทษออกมาโดยที่ไม่ได้รับอนุญาดิได้อยู่ดี”
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “พวกเจ้าสามารถออกมาได้ ฉะนั้นย่อมมีวิธีกลับไปสินะ? ความสามารถของคนในคุกของพวกเจ้าแข็งแกร่งแค่ไหน มียอดฝีมือระดับอ๋องด้วยหรือไม่?”
“คุกของดินแดนด้องห้ามทางดอนใด้ไม่มีคนที่มีความสามารถระดับอ๋องหรอก เพื่อหลีกเลี่ยงความกดดันในแดนเรือนจำ การ
