ส่วนมู่เฉียนซีเองก็ถูกกระแทกจนลอยกระเด็นออกไปเช่นกัน
ทันใดนั้นร่างเงาสีดำก็มาปรากฏตัวอยู่ข้างหลังของนางอย่างกะทันหัน เขาได้กอดนางเอาไว้ในอ้อมแขน และตอนนี้ปีศาจวานรทั้งสองตัวนั้นก็กำลังเข้ามาใกล้เช่นกัน
“โฮกกกกก!” พวกมันโมโหถึงขีดสุด ผู้ชายคนนี้ช่างน่ารังเกียจจริง ๆ คิดไม่ถึงเลยว่าจะไปช่วยเหลือมนุษย์น้อยผู้นั้นในขณะที่กำลังต่อสู้กับพวกมันอยู่ นี่เขาช่างไม่เห็นพวกมันอยู่ ในสายตาเลยจริง ๆ
ในตอนที่จิ่วเยี่ยคลายอ้อมแขนออกจากมู่เฉียนซีก็กล่าวว่า “ซีรอสักประเดี๋ยว ข้าจะไปจัดการเดี๋ยวนี้แหละ”
พลังแห่งความมืดนี้ราวกับว่าต้องการที่จะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง และทั้งหมดก็กลายเป็นความว่างเปล่า แม้ว่าปีศาจวานรทั้งสองตัวนี้จะเป็นสัตว์ร้ายที่แข็งแกร่งมาก แต่ตอนนี้พวกมันก็ เห็นท่าว่าจะไม่ดีแล้วเช่นกัน
พวกมันมีชีวิตมาเป็นเวลานานขนาดนี้ นอกจากนี้ยังทำลายสถานที่ต่าง ๆ มามากมาย แต่นี่เป็นครั้งแรกที่พวกมันได้พบเจอกับคนที่ทั้งแปลกประหลาดและทรงพลังเช่นนี้
“จิ่วเยี่ย…”
จิ่วเยี่ยต้องการที่จะจัดการอย่างรวดเร็วฉับไว แต่เนื่องจากการระเบิดของพลังอันมหาศาลอาจจะทำให้ผนึกทั้งหมดคลายออกได้ ซึ่งมันก็ทำให้มู่เฉียนซีรู้สึกไม่ดีเอาเสียเ
