เนื่องจากอ๋องไป๋กุ่ยและโยวจีเจรจากันไม่ลงตัว ดังนั้นพวกเขาทั้งสองคนจึงรอจังหวะที่จะโจมตี
ตอนนี้ทางด้านของจื่อโยวถูกกินแรงอย่างเห็นได้ชัด และในเวลานี้พลังจิตวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวก็ได้ปกคลุมหอคอยจำลองเอาไว้แล้ว
มู่เฉียนซียืนอยู่ต่อหน้าจิ่วเยี่ยพลางกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย ตรงนี้มอบให้เป็นหน้าที่ข้าเอง! ส่วนเจ้าไปช่วยจื่อโยวเถอะ”
ถึงร่างของจื่อโยวมีขนาดใหญ่มาก แต่บาดแผลเหล่านั้นก็ดูเหมือนว่าจะรุนแรงมากเช่นกัน นอกจากนี้เลือดยังไหลออกมาอย่างบ้าคลั่งอีกด้วย
“เจ้าทำมามากแล้ว ตอนนี้ข้าสามารถจัดการเองได้แล้ว!” มู่เฉียนซีกล่าวกับจิ่วเยี่ยด้วยรอยยิ้ม
ร่างเงาสีดำสว่างวาบขึ้นมาทันที หลังจากนั้นจิ่วเยี่ยก็ไปยืนอยู่ข้างหลังของจื่อโยวอย่างกะทันหัน และทันใดนั้นพลังแห่งความมืดอันลึกลับที่คาดเดาไม่ได้ก็พุ่งเข้าจู่โจมสัตว์ร้าย ทั้งสองตัวอย่างรวดเร็ว
“ที่นี่ไม่มีเรื่องที่เจ้าต้องทำแล้ว เจ้าไปปกป้องซีเถอะ!” จิ่วเยี่ยกล่าวกับจื่อโยว
“ได้!” หลังจากนั้นจื่อโยวก็กลายร่างเป็นมนุษย์ และพุ่งทะยานไปทางมู่เฉียนซีทันที
อ๋องไป๋กุ่ยกล่าวอย่างประหลาดใจเล็กน้อยว่า “นั่นคือร่างจริงของใต้เท้าจื่อโยวอย่างนั้นหรือ คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะแข็งแกร่ง
