“โฮกก!” สัตว์ร้ายในตำนานทั้งสองร้องคำรามออกมา เสียงของพวกมันทำให้เลือดลมของพวกเขาปั่นป่วนขึ้นมาทันที
เมื่อพวกของมู่เฉียนซีและจิ่วเยี่ยมาถึง ก็เห็นว่ามีสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์อยู่ตรงหน้าทั้งสองคนนี้ จากนั้นมุมปากของมู่เฉียนซีก็ยกยิ้มขึ้น นางส่งสัญญาณมือให้คนของนางพลางกล่าวว่ า “มาดูการแสดงดี ๆ กันดีกว่า! ซ่อนกลิ่นอายของตนเองซะ และปล่อยให้พวกเขาสู้ไป!”
สถานที่แห่งนี้คือที่ตั้งของหอคอยจำลองของหอคอยนิรันดร์ และมันก็ไม่ได้ผนึกสัตว์ร้ายไว้เพียงตัวเดียว ทว่ามีถึงสองตัวเลยต่างหาก ซึ่งตอนนี้อ๋องไป๋กุ่ยและโยวจีก็เจอปัญหาใหญ่ เข้าให้แล้ว
จื่อโยวกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ดูเหมือนว่าการตัดสินใจของคนงามนั้นจะถูกต้องแล้ว พวกเราปล่อยให้เจ้าสองคนนั้นต่อสู้ไปก่อน แม้ว่าสัตว์ร้ายจะจัดการได้ยากสักหน่อย แต่ข้ากับเยี่ยก ก็ไม่ต้องใช้พลังมากเท่าไรนัก”
ตูมมม โครมมม!
ปีศาจวานรทั้งสองที่เพิ่งจะหนีออกมาจากที่คุมขังได้ ในตอนนี้พวกมันรู้สึกโมโหเป็นอย่างมาก และเห็นได้ชัดว่าอ๋องไป๋กุ่ยและโยวจีได้เจอเข้ากับความโกรธเกรี้ยวของพวกมันเสียแล้ว
พรวด พรวด พรวด!
สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนเป็นน่าเกลียดขึ้นมาทันที แต่ละคนล้วนได้รับบาดเจ็บกันไปหมด
