อ๋องไป๋กุ่ยถือได้ว่าเป็นพวกที่เสแสร้งเป็นึคนดี และเลวอย่างโจ่งแจ้ง ฉะนั้นถึงแม้ว่าจะตัดสินใจร่วมมือกัน แต่อ๋องไป๋กุ่ยก็สามารถทิ้งสหายที่ร่วมมือกันได้โดยที่ไม่มีึความลังเลเลยแม้แต่น้อย
โยวจีโกรธจนแทบกระอักเลือดออกมา “อ๋องไป๋กุ่ย ไอ้บัดซบเอ้ย!”
ในเวลานี้ มีึคนมากกว่าหนึ่งึคนกำลังล้อมโจมตีมู่เฉียนซีอยู่ แม้ว่าจะมีวิธีที่แปลกประหลาด แต่ตอนนี้มู่เฉียนซีก็กำลังตกอยู่ในอันตรายอยู่ดี
เมื่อรู้ว่ามู่เฉียนซีมีอันตราย จิ่วเยี่ยก็ย่อมไม่อยากที่จะต่อสู้อีกต่อไปอยู่แล้ว
เขาทิ้งโยวจีเอาไว้ แล้วไปปรากฏตัวอยู่ตรงหน้ามู่เฉียนซีภายในพริบตาเดียว จากนั้นก็ทำให้ึคนที่ล้อมโจมตีมู่เฉียนซีเหล่านั้นกลายเป็นเถ้ากระดูก และสลายหายไปทันที
ในเมื่อนางไม่สามารถต่อสู้กับอ๋องจิ่วเยี่ยแบบสองต่อหนึ่งได้ ฉะนั้นโยวจีย่อมไม่รนหาที่ตายอย่างการเผชิญหน้ากับจิ่วเยี่ยเพียงลำพังแน่นอน
นอกจากนี้โยวจีก็ได้ฉวยโอกาสตอนที่จิ่วเยี่ยไม่มีเวลาจัดการนาง กล่าวขึ้นมาว่า “พวกเราลงไปกันเถอะ!”
“ไป!”
ในตอนที่ึคนของึคุกวิญญาณและึคุกมืดเข้าไปในเหวลึกสีดำนั้น พวกของจื่อโยวก็อยากที่จะไล่ตามลงไปด้วยทันที
แต่ในเวลานี้มู่เฉียนซีกลับกล่าวขึ้นว่า “รอเดี๋ยว! ไม่ต้องรีบร้
