แต่มู่เฉียนซีกลับกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย พวกเราอย่าเสียเวลากับพวกนางอยู่เลย เรื่องไล่ตามหอคอยจำลองสำคัญกว่านะ!”
“ตกลง!” หลังจากนั้นพวกเขาก็ไม่ได้สนใจคนของคุกมืดที่กำลังโกรธเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย
ผู้คนของคุกมืดที่เดิมทีแล้วเตรียมตัวจะลงมือต่างพากันชะงักงันไปทันที “นี่หวงจิ่วเยี่ยหมายความว่าอย่างไรกันแน่?”
“ไม่สนใจข้าที่เป็นอ๋องเหมือนกัน แต่กลับฟังคำพูดของผู้หญิงคนหนึ่ง นี่เขาถูกผู้หญิงคนนั้นมอมยาเสน่ห์อะไรให้กันแน่!” โยวจีขบฟันแน่นพลางกล่าว
“ท่านอ๋องโยว เช่นนั้นพวกเรา…”
“ตามไป!”
ในตอนที่นางกำลังไล่ตามกลุ่มคนของคุกโลหิตอยู่นั้น ก็มีคนในชุดสีขาวกลุ่มหนึ่งปรากฏตัวขึ้น
“ก่อนหน้านี้ข้าเองรู้สึกก็สับสนเล็กน้อยว่าเพราะเหตุใดภายในดินแดนที่มีหยินหยางสองขั้วเช่นนี้ถึงมีกลิ่นหอมจาง ๆ ลอยมาได้ ที่แท้สาวงามแห่งคุกมืดก็มาด้วยนี่เอง ข้านี่ช่างโชคดีมากจริง ๆ” ทันใดนั้นก็มีน้ำเสียงที่อ่อนโยนดังขึ้นมา
โยวจีจ้องมองไปทางสุภาพบุรุษผู้สง่างามคนนี้พลางกล่าวว่า “ไป๋กุ่ย อย่ามาทำเป็นเสแสร้งกับข้าเลย ถึงคนอื่นจะไม่รู้นิสัยของเจ้า แต่เจ้าคิดว่าคนที่เป็นอ๋องเหมือนกันอย่างข้าจะไม่รู้ และถูกเจ้าล่อลวงได้อย่างนั้นหรือ?”
“ดูเหมือน
