งก็หยุดฝีเท้าลง พวกเขากล่าวอย่างประหลาดใจว่า “อ๋องจิ่วเยี่ยบ้าไปแล้วหรือ! ผลาญพลังไปมากมายขนาดนั้นยังไม่พอ นี่เขาคิดจะทำให้บริเวณโดยรอบราบเป็นหน้ากองด้วยอย่างนั้นหรือ?”
“ระวังหน่อย อย่าให้ถูกผลกระทบ ความคิดของอ๋องจิ่วเยี่ยไม่สามารถคาดการณ์ได้ แต่นี่ก็ถือว่าเป็นโอกาสสำหรับพวกเราเช่นกัน” พลันนั้นแววตาของอ๋องไป๋กุ่ยก็ฉายแววเย็นยะเยือกออกมา
“ที่เจ้าพูดมาก็ถูก การลงมือของอ๋องจิ่วเยี่ยครานี้ผลาญพลังไปไม่น้อยเลย นอกจากนี้เขาก็ยังไม่ฟื้นตัวจากการต่อสู้คราวที่แล้วอีกด้วย เมื่อถึงเวลานั้นพวกเราทั้งสองคนค่อยร่วมมือกันฉวยโอกาสจัดการเขาเสีย เช่นนี้แล้วจะต้องมีหนทางเอาชนะได้อย่างแน่นอน” โยวจีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ตูมมม!
เทือกเขาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสถานที่แห่งนี้ ได้ถูกผ่าครึ่งภายใต้พลังแห่งการทำลายล้างของจิ่วเยี่ย
พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ใต้เท้าของพวกเขาพลันหายไป ทันใดนั้นก็มีเหวลึกอันดำมืดปรากฏขึ้นมา
ถึงหุบเหวนั้นจะลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง แต่มู่เฉียนซีก็สามารถสัมผัสได้ว่าหอคอยจำลองของนางอยู่ข้างในเหวลึกแห่งนี้แน่นอน
นอกจากนี้พลังแห่งความมืดอันน่าสะพรึงกลัวที่กำลังแผ่กระจายออกมานั้น
