และรอยแตกของพื้นดินที่อยู่บริเวณโดยรอบก็กว้างมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว
ขณะเดียวกันเหวลึกอันดำมืดนั้นก็กลืนกินอย่างต่อเนื่อง จนมิติของมันขยายใหญ่มากขึ้นเป็นเท่าทวี
ในเวลานี้มันยากที่จะรู้ผลแพ้ชนะได้ ฉะนั้นอ๋องไป๋กุ่ยจึงกลอกตาแล้วพุ่งทะยานออกไป จากนั้นเขาก็กล่าวว่า “อ๋องโยว เรื่องการตรึงอ๋องจิ่วเยี่ยข้ามอบให้เป็นหน้าที่ของเจ้าก็แล้วกัน ข้าจะไปเอาหอคอยนิรันดร์ออกมาก่อน มิเช่นนั้นพลังของหอคอยนิรันดร์จะแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อย ๆ และเกรงว่าพวกเราจะไม่สามารถควบคุมมันได้อีก”
.
.
