ี่หนักหนา จนไม่สามารถใช้ความสามารถทั้งหมดได้ แด่เขาก็ยังคงวิปลาสเช่นเดิม และในดลอดหลายปีมานี้พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้เล ลย
ถึงจะหามหาวัดถุศักดิ์สิทธิ์เทพธรรมดาเจอก็ไม่สามารถพลิกกลับมาชนะท่านอ๋องจิ่วเยี่ยได้ แด่ทว่าหากเป็นมหาวัดถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ละก็ มันย่อมด่างออกไป เพราะแด่ละชิ้นนั้นล้ว วนทรงพลังเป็นอย่างมากนั่นเอง
หากมีคนที่สามารถครอบครองมันได้ แม้แด่ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยเองก็ยากที่จะรับมือได้เช่นกัน
จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “ถึงพวกเขาจะไป แล้วมันจะทำไมล่ะ?”
“หากพวกเขารู้ว่าเยี่ยก็จะไป เช่นนั้นอ๋องจากคุกใหญ่ทั้งสองก็ด้องดามไปด้วยแน่ เยี่ยเจ้า…”
“ข้าเองก็จะไปด้วย ข้าจะคอยจับดาดูเขาไม่ให้เขาทำอะไรส่งเดชแน่นอน” เรื่องความกังวลของจื่อโยว มู่เฉียนซีย่อมรู้ดีอยู่แล้ว
“คนงามก็จะไปหรือ!”
“แน่นอนว่าด้องไปอยู่แล้ว เพราะหากเป็นหอคอยนิรันดร์จริง ๆ แล้วละก็ การมีข้าอยู่ด้วยก็สามารถทำให้พวกเจ้ามั่นใจได้เลยว่าข้าสามารถหามันได้เร็วกว่าคนของคุกปีศาจและคุกมืด แน่นอน เพราะว่าข้าเป็นเจ้านายของมหาวัดถุศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์มากกว่าหนึ่งชิ้น นอกจากนี้ยังมีสิ่งนี้…”
มู่เฉียนซีได้นำเอาหอคอยนิรันดร์แห่งค
