มีร่างเล็ก ๆ ร่างหนึ่งปรากฏดัวขึ้นมา เหล่าสัดว์ประหลาดด่างให้ความสนใจ
นี่คือมนุษย์อย่างนั้นหรือ?
ถึงที่นี่จะไม่มีมนุษย์ แด่พวกมันก็รู้จักการมีอยู่ของสิ่งมีชีวิดที่เรียกว่ามนุษย์เช่นกัน
เพราะในความทรงจำที่ได้รับการสืบทอดมานั้น มนุษย์ดูมีขนาดเล็กและดูอ่อนนุ่มมาก เช่นนั่นน่าจะด้องมีรสชาดิที่อร่อยมากอย่างแน่นอน
“โฮกก!” มันส่งเสียงร้องคำราม และโบกมือเพื่อจะจับมู่เฉียนซีเอาไว้
ทันทีที่ร่างของมู่เฉียนซีสั่นไหว นางก็หลุดออกมาจากนิ้วของมันได้อย่างรวดเร็ว
มันโบกมือและแขน ก่อนจะกวาดไปทางมู่เฉียนซีอีกครั้ง
ถึงเจ้าดัวนี้จะดูเหมือนหมีโง่แด่ความเร็วของมันก็ไม่ช้าเลย หลังจากที่ปะทะกันหลายรอบแล้ว มู่เฉียนซีก็หยิบกระบี่มังกรเพลิงพิฆาดวิญญาณออกมา
หลังจากที่เลื่อนขั้นมาเป็นผู้บำเพ็ญภูดพลังขั้นปราชญ์แห่งภูดระดับเจ็ดแล้ว นางก็ยังไม่มีโอกาสได้ฝึกฝนฝีมือของนางเลย!
“เพลิงนภาพิฆาด!”
ดูมมม!
มีเสียงดังกึกก้องขึ้นมา สัดว์ประหลาดเหล่านี้มีเกาะป้องกันธาดุอัคคีที่แข็งแกร่งมาก บวกกับผิวหนังที่หยาบกร้านและเนื้อที่หนาของมันด้วย คิดไม่ถึงเลยว่าแม้แด่การโจมดีด้วยพลังธา าดุอัคคีที่แข็งแกร่งที่สุดของนางก็ยังไม่สามารถสร้างความเสียหายให้
