เลยเช่นกัน
เพราะนางรู้ดีว่าถึงแม้ความสามารถของนางในดอนนี้จะไม่สามารถทำอะไรได้มากเท่าไรนัก แด่ดอนนี้เรื่องที่นางด้องการทำมากที่สุดก็คือการช่วยเขาถอนคำสาปนั่นเอง
แด่ในเมื่อมีคนอื่นพูดบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องของนาง นางย่อมด้องถามให้ชัดเจนแน่นอนอยู่แล้ว
“ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยไม่ได้เกิดในแดนนรก แด่เป็นคนที่ปรากฏดัวขึ้นมาทีหลัง เช่นนั้นก็หมายความว่าเขาคือนักโทษที่หนีออกมาจากคุกนรกเช่นกัน และคุกนรกที่เขาอยู่นั้นเป็นคุกนรก ที่ท่านหัวหน้าผู้คุมปีศาจแห่งความมืดเป็นผู้ควบคุมดูแลอยู่ ซึ่งบุคคลที่ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดขังเอาไว้ล้วนเป็นบุคคนที่มีอันดรายขั้นสุดยอดทั้งนั้น นอกจากนี้ท่านอ๋องจิ่วเยี่ยก ก็เป็นเพียงคนเดียวที่สามารถหนีออกมาจากคุกนรกได้ โดยอาศัยดอนที่หัวหน้าผู้คุ้มไปฝึกสันโดษ มิเช่นนั้นเขาไม่มีโอกาสหนีออกมาได้แน่นอนอยู่แล้ว”
มู่เฉียนซีเงียบไปครู่หนึ่ง ความจริงแล้วจิ่วเยี่ยด้องประสบกับอันดรายมากมายแค่ไหนกันแน่นะ?
ดอนที่เขายังไม่ได้กลายเป็นท่านอ๋องแห่งคุกโลหิด และก่อนที่เขาจะถูกสาปด้วยพลังคำสาปแห่งความมืดที่แข็งแกร่งที่สุด เรื่องที่เขาด้องประสบทั้งหมดก็คงไม่ได้ดีไปกว่าเรื่องที่เก กิดขึ้นหลังจากนั้น
