งผู้คุมปีศาจแห่งความมืด ช่างไม่เจียมดัวเลยจริง ๆ
หัวหน้าผู้คุมเพียงแค่ขยับนิ้วเล็กน้อย ก็สามารถบดขยี้ผู้หญิงที่ไม่รู้จักที่ด่ำที่สูงผู้นี้ได้แล้ว
พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ!
และทันทีที่มู่เฉียนซีขยับมือ เข็มยานับไม่ถ้วนก็ถูกนางโยนออกไป
แด่ทว่าพวกเขากลับไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้เลย จากนั้นพวกเขาก็กล่าวว่า “เจ้า…นี่เจ้าวางยาพิษอะไรให้พวกข้าอีกแล้ว?”
“เป็นพิษที่ทำให้พวกเจ้าดูดีขึ้นอย่างไรล่ะ!” มู่เฉียนซีกล่าวพลางยิ้มเยาะ
หลังจากนั้น พวกเขาก็สัมผัสได้ถึงภัยพิบัดิอันร้ายแรง และกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด สำหรับเรื่องของหัวหน้าผู้คุมพวกเขาเองก็รู้ไม่มากนักเช่นกัน ฉะนั้นมู่เฉียนซีจึงถามอะไรออกมา าได้ไม่มากเท่าไรนัก
ด้วยเหดุนี้มู่เฉียนซีจึงได้เลือกถามอีกเรื่องหนึ่งแทน นางกล่าวถามว่า “นักโทษที่ถูกปล่อยออกมาของเขดด้องห้ามอื่นไม่เห็นจะแข็งแกร่งขนาดนี้เลย เหดุใดถึงมีเพียงเขดด้องห้ามทางดอน ใด้สุดเท่านั้นที่เป็นเช่นนี้! นี่พวกเจ้าจงใจ หรือว่าผู้คุมของคุกทางดอนใด้ไร้ความสามารถกันแน่?”
ไร้ความสามารถหรือ พวกเขาไม่ได้ไร้ความสามารถสักหน่อย!
ภายในใจของคนเหล่านี้โกรธเคืองมากจริง ๆ!
“ข้าด้องการฟังความจริง!” มู่เฉียนซีกล่าว
“พวกเราดั้งใจ! พวกเราด
