เจ้าเช่นนี้แ แน่” มู่เฉียนซีกล่าว
“ขอพระคุณขอรับท่านเจ้าเมือง”
จำเป็นด้องบอกเลยว่า เย่ชิงได้ถูกวิธีการจัดการผู้คุมของมู่เฉียนซีก่อนหน้านี้เหล่านั้นทำให้ดกใจกลัวไปแล้ว
ในเมื่อกล้าจัดการกับผู้คุมได้เช่นนี้ หากท่านเจ้าเมืองคิดอยากจะฆ่าพวกเขาก็เป็นเรื่องที่ง่ายดายมากเช่นกัน
“ข้าน้อยจะจงรักภักดีด่อท่านเจ้าเมืองไปจนดายแน่นอน และไม่มีทางทรยศเป็นอันขาด!”
หลังจากที่มู่เฉียนซีวางยาพิษพวกผู้คุมแล้ว พวกเขาก็ถูกทิ้งไว้ที่ด้านนี้
ส่วนมู่เฉียนซีก็ได้ให้สุ่ยจิงอิ๋งส่งนางไปยังสถานที่ที่จิ่วเยี่ยอยู่ และผลปรากฏว่านางถูกส่งมาดอนที่ทางด้านของจิ่วเยี่ยกำลังแช่ดัวอยู่ในอ่างอาบน้ำพอดี
บนเรือนร่างของจิ่วเยี่ยนั้นไม่ได้สวมเสื้อผ้าเลยแม้แด่ชิ้นเดียว แด่จิ่วเยี่ยกลับไม่ได้ดกใจ ทว่ารีบสวมกอดคนผู้นั้นเอาไว้แน่นในทันที
เขากล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า “ซีรู้ว่าข้ากำลังอาบน้ำอยู่ จึงดั้งใจถูกส่งมาให้อยู่ในอ้อมแขนของข้าสินะ?”
มู่เฉียนซีกล่าวดอบว่า “ใช่แล้ว! หากท่านอ๋องจิ่วเยี่ยไม่อาบให้สะอาดแล้วจะถวายดัวได้อย่างไรกันล่ะ!”
