ยนซีก็ราวกับว่ามันถูกฝังเข้าไปในกระดูกดำก็มิปาน ซึ่งทำให้ทุกอย่างเป็นไปอย่างเรียบร้อยดี
มู่เฉียนซีกล่าวกับจิ่วเยี่ยว่า “ยาของข้าได้ชำระล้างความทรงจำทั้งหมดของเขาไปแล้ว แต่ผลกระทบในเชิงบวกที่อู๋หยามอบให้พวกเขาทั้งหมดจะยังคงอยู่ อย่างเช่นความภักดี ความสามารถและ ะความแข็งแกร่งของเขา…”
“แต่ก็คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะมีภาวะที่เหมือนลูกนกน้อย ที่ถือให้คนคนแรกที่เขาเห็นเป็นเจ้านายของตนเอง นอกจากนี้การมีคนที่อู๋หยาฝึกฝนออกมาอย่างตั้งใจอยู่ด้วย ทำให้หลังจาก กนี้ถึงอู๋หยาจะให้ดวงดาวอีกห้าคนลงมือ ข้าก็คงโต้ตอบได้ไม่ยากแล้ว ฉะนั้นคราวนี้เจ้าก็วางใจได้แล้วล่ะ!”
จิ่วเยี่ยกล่าวว่า “มันยังมีอันตรายอยู่ เว้นแต่ว่าจะกำจัดไปจนถึงรากเหง้า มิเช่นนั้นจะให้ข้าจะวางไวได้อย่างไรกัน?”
มู่เฉียนซีกล่าวตอบว่า “เช่นนั้นข้าก็จำเป็นที่จะต้องหาโอกาสที่จะทำให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้นแล้วล่ะ”
ถึงจิ่วเยี่ยปฏิเสธที่จะปล่อยนางไป แต่เมืองหนามโลหิตก็ได้ส่งข่าวมาว่า ผลลัพธ์ของเทศกาลปีศาจโลหิตล่าเหยื่อในครั้งของดินแดนทางตอนใต้สุดไ
