คือความสามารถของท่านอ๋องแห่งคุกโลหิตสินะ
ความแข็งแกร่งของชายผู้นี้ไม่มีผู้ใดสามารถเทียบได้ ในขณะที่อีกด้านหนึ่งจัดการศัตรูอย่างโหดเหี้ยม แต่อีกด้านหนึ่งก็โอบกอดท่านเจ้าเมืองของพวกเขาเอาไว้อย่างอ่อนโยน
และท่านเจ้าเมืองของพวกเขาก็อิงแอบไปที่ร่างของเขาอย่างคุ้นเคย ร่างทั้งสองที่แนบชิดกันเช่นนี้ ช่างเป็นทัศนียภาพที่งดงามจริง ๆ
คิดไม่ถึงเลยว่าท่านเจ้าเมืองจะมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับท่านอ๋องจิ่วเยี่ยเช่นนี้ หากเขารู้ ก็คงจะไม่หาเรื่องตายด้วยการมาโจมตีเมืองหนามโลหิตอย่างแน่นอน แต่คงจะเลือกยอมจำนน และกลายมาเป็นพลเมืองของเมืองหนามโลหิตตั้งแต่แรก
ด้วยความสามารถที่แข็งแกร่งของท่านอ๋องจิ่วเยี่ย ได้ทำให้ทุกคนเงยหน้าขึ้นไปมองเขา!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “วางใจเถอะ! ข้าไม่ให้เยี่ยฆ่าพวกเจ้าแน่นอน เพียงแค่อยากเชิญพวกเจ้ามาเป็นแขกของเมืองหนามโลหิต และขอให้พวกเจ้าไขข้อข้องใจให้ข้าสักหน่อย”
“เย่ชิง!”
“ข้าน้อยอยู่นี่ขอรับ!”
“โยนคนเหล่านี้ไปขังไว่ในคุกของเมืองหนามโลหิตเสีย!”
“ขอรับ! ข้าน้อยน้อมรับคำสั่ง!” มุมปากของเย่ชิงคลี่ยิ้มจาง ๆ ออกมาและมองไปยังผู้คุมเหล่านั้
