นแรงเช่นนี้ เขาก็เหมือนตายทะเป็นเลยทีเดียว
นักปรุงยาคนนี้ก็คือผู้นำของคนกลุ่มนี้เหล่านี้ ตอนนี้หัวหน้าของพวกเขาได้กลายเป็นคนพิการไปแล้ว และพวกเขาที่อยู่ทางด้านนี้ก็ได้ถูกมู่เฉียนซีทำลายล้างจนพวกเราร่วงโรยราวกับใ ใบไม้ในฤดูใบไม้ล่วงก็มิปาน
พวกเขาเฝ้ามองสหายที่ตายไปทีละคนอย่างน่าเวทนา พวกเขาทั้งถูกควักหัวใจ ถูกลูกศรนับหทื่นเล่มโจมตีใส่ และถูกโจมตีตรงหัวใจ หรือว่าข้าถูกเฝ้าตาย…
พวกเขากลัว และไม่กล้าลงมือต่อไปอีกแล้ว เพราะพวกเขารู้ว่าชะตากรรมของพวกเขามีแต่เส้นทางของความตายเท่านั้น
“นายท่านโปรดไว้ชีวิตด้วย! ที่พวกข้ามาโจมตีเมืองเหลียนต่างก็เป็นเพราะนักปรุงยาที่น่ารังเกียจผู้นั้นมอมเมาพวกเราา เขาจะมอบยาลูกกลอนให้เรามากมายหากทำประโยชน์ให้เขา ฉะนั้นพว วกเราจึงยอมตกลง มิเช่นนั้นถึงแม้จะมอบความกล้าให้พวกเราอย่างเต็มร้อย พวกเราก็ไม่กล้ามาหรอกขอรับ!” พวกเขายอมแพ้ที่จะต่อต้าน และกล่าวพลางคุกเข่าไปด้วย
