อวิ๋นจื่อกล่าวว่า “มันช่างรู้สึกแปลกประหลาดมากจริง ๆ คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะไม่ยอมจำนนต่อเสน่ห์ของเขา และไม่ถูกเขาหลอกเอา นอกจากนี้ยังมองธาตุแท้ของเขาออกอีกด้วย”
คำพูดแต่ละคำของอวิ๋นจื่อมีความงดงามเป็นอย่างมาก ดูเหมือนว่าความโกรธเคืองของเขที่มีต่อนิรันดร์จะลึกซึ้งมากเลยจริง ๆ
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เรื่องเหล่านี้ไว้พวกเราค่อยมาคุยกันทีหลัง ปล่อยให้ข้ากลั่นยาก่อนเถอะ!”
หลังจากนั้น นางก็หยิบไขวิญญาณแห่งชีวิตธาตุพฤษาออกมา
เมื่อเห็นไขวิญญาณแห่งชีวิตธาตุพฤษา อวิ๋นจื่อก็แทบที่จะควบคุมความตื่นเต้นที่อยู่ภายในใจเอาไว้ไม่อยู่ รวมถึงป้องกันไม่ให้ตนเองพุ่งทะยานเข้าไปแย่งไขวิญญาณแห่งชีวิตธาตุพฤษานั นมา
“เจ้า…คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะมีไขวิญญาณแห่งชีวิตธาตุพฤษา มิน่า…มิน่าเจ้าถึงสามารถรักษาอาการบาดเจ็บของข้าให้หายดีได้”
“ดูเหมือนว่าเจ้าก็เข้าใจเรื่องการกลั่นยาเหมือนกันสินะ” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างประหลาดใจเล็กน้อย
“เดิมทีข้าก็เป็นนักปรุงยาคนหนึ่งเช่นกัน เพียงแต่เพราะการควบคุมพลังธาตุอัคคีของพืชศักดิ์สิทธิ์อย่างข้าไม่สามารถเทียบกับจอมภูตพลังธาตุอัคคีที่เป็นมนุษย์ได้
