อยู่อีกขวดหนึ่งมิใช่หรือ?”
“เจ้ากลายเป็นร่างเดิมเถอะ! ยาน้ำขวดนี้ เอาไว้ให้ร่างเดิมของเจ้าแช่แล้วดูดซับมันเข้าไป”
ร่างเดิมอย่างนั้นหรือ!
ไม่รู้ว่าเป็นเวลานานเท่าไรแล้วที่เขาไม่ได้เผยร่างเดิมต่อหน้าคนอื่นเช่นนี้
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เป็นอะไร? ไม่อยากรีบรักษาให้หายอย่างนั้นหรือ? หรือว่าเจ้าอาย ไม่กล้าให้คนอื่นเห็นร่างเดิมของเจ้าอย่างนั้นหรือ”
อวิ๋นจื่อกล่าวว่า “ไม่มีอะไรที่ไม่กล้าหรอก”
ทันทีที่เขาโบกมือ สระหยกขาวขนาดใหญ่ก็ถูกวางลงในมิติแห่งนี้
ความจริงแล้วในมิติของเขาก็กักเก็บน้ำอมฤตเอาไว้ไม่น้อยเช่นกัน แต่ทว่านับตั้งแต่เขาได้เข้าไปรออยู่ภายในมิติของมู่เฉียนซี เขาก็ไม่ค่อยชอบคุณภาพของน้ำอมฤตที่อยู่ในมิติของ ตนเองสักเท่าไรเลย
เขากล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “เจ้าให้ข้ายืมใช้น้ำอมฤตที่อยู่ในมิติของเจ้าสักหน่อยได้หรือไม่”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว!”
แน่นอนว่าหากอาถิงตื่นขึ้นมาเขาจะต้องประท้วง ที่ฉวยโอกาสย้ายน้ำอมฤตออกไปโดยที่เขาไม่รู้เช่นนี้ แต่ก็ไม่น่าที่จะมีปัญหาใหญ่อะไร
มู่เฉียนซีเติมน้ำอมฤตจนเต็มสระหยกขาวนั้นอย่างรวดเร็ว หลังจาก