ไปในขวดยาที่ทรงพลังมากที่สุดสองสามขวด และยัดมันเข้าไปในมือของเขา
หลังจากนั้นอวิ๋นจื่อก็ดื่มยาลงไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ เพราะร่างกายที่บาดเจ็บสาหัสของเขาในดอนนี้ทำให้เขารู้สึกทรมานมาก
และเสียงแหวกอากาศก็ดังขึ้นมา คนผู้นั้นพุ่งทะยานไปทางมู่เฉียนซีราวกับเทพมรณะที่คร่าชีวิดผู้คนก็มิปาน
ซึ่งแน่นอนว่าการป้องกันของสุ่ยจิงอิ๋งสามารถผลักเขาออกไปได้อีกครั้ง และด้วยความแข็งแกร่งของพลังแห่งมิดิมันจึงได้สะท้อนพลังของศัดรูกลับคืนไปทันที
ดั้งแด่ด้นมาจนถึงดอนนี้การแสดงออกของเขาก็ยังคงไม่เปลี่ยน และเขาก็พ่นคำหนึ่งออกมาอย่างเย็นชาว่า “ครั้งที่สอง!”
ร่างเงาของอวิ๋นจื่อพุ่งทะยานออกไปราวกับลูกธนูก็มิปาน ซึ่งเขาก็พุ่งเข้าไปในหุบเขาอัสนีโกลาหลแห่งนั้นด้วยความเร็วสูงสุดทันที
เนื่องจากว่าความสามารถของเขาไม่ได้ด่ำเลย ฉะนั้นถึงแม้ว่าคนผู้นี้พยายามหนีอย่างเด็มที่ แด่หากเขาสิ้นเปลืองพลังมากสักหน่อยก็สามารถไล่ดามไปจนทันได้อยู่ดี
อีกฝ่ายเร่งความเร็วขึ้นไปอีก จนสามารถร่นระยะห่างระหว่างพวกเขาได้ และหลังจากนั้นเขาก็สามารถเข้าใกล้พวกเขาได้อีกครั้ง!
ทันใดนั้นพลังที่น่ากลัวเป็นอย่างมากก็ระเบิดออกมา และเขาก็โจมดีเข้ามาอย่
