ไปยังหอหมอปีศาจ ตอนนี้คนในหอหมอปีศาจล้วนออกไปกันหมดแล้ว และมันก็เหลือเพียงหอที่ว่างเปล่า รอหลังจากที่พายุผ่านพ้นไปเมื่อไรคงจะต้องซ ซ่อมแซมขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
มู่เฉียนซีมองไปทางเขาแล้วกล่าวว่า “ท่านเจ้าเมืองเหลียน”
“ข้าชื่ออวิ๋นจื่อ!” เขากล่าวตอบอย่างเฉยเมย
“ข้าไม่รู้มาก่อนเลยว่าเทศกาลปีศาจโลหิตล่าเหยื่อคราวนี้จะอันตรายถึงเพียงนี้ หากรู้แต่แรกก็คงจะปรึกษาหารือกับเจ้า และรักษาอาการบาดเจ็บของเจ้าไปแล้ว” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเคร่งขร รึม
“รักษาอาการบาดเจ็บของข้า จะ…เจ้าสามารถรักษาได้อย่างนั้นหรือ?” อวิ๋นจื่อประหลาดใจเป็นอย่างมาก
อย่างที่รู้ว่านางสามารถกลั่นยาเพื่อบรรเทาอาการบาดเจ็บของเขาได้ ซึ่งนี่ก็ถือว่าน่าเหลือเชื่อมากแล้ว
แต่เรื่องการรักษาจนหาย เป็นเรื่องที่เขาไม่กล้าคิดมาก่อนเลย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หากข้าไม่สามารถรักษาเจ้าได้ ข้าก็คงจะไม่พูดออกมาหรอก”
“เจ้าเสนอเงื่อนไขที่เจ้าต้องการออกมาสิ? หรือจะบอกว่า เจ้าต้องการข้าอย่างนั้นหรือ?” ไม่ว่าจะเป็นนักปรุงยาคนใด ต่างก็โลภในตัวเขา และต้องการที่จะครอบครอ
