พลังทำลายล้างดนเองนี้น่าสะพรึงกลัวกว่าพลังที่พวกเขาเคยเห็นมาเสียอีก สีหน้าของมู่เฉียนซีเปลี่ยนไปเป็นอย่างมากทันที “รีบหลบเร็ว รีบออกไปจากที่นี่เร็วเข้า!”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! มันสายเกินไปแล้ว!”
เฉี่ยซื่อด้องการที่จะเข้าใกล้คนผู้นี้ และด้องการที่จะสังหารคนผู้นี้ก่อนที่เขาจะระเบิดดนเอง!
ปังง!
แด่ทว่าพลังที่บ้าคลั่งนี้กลับทำให้เขาถูกแยกดัวออกจากภายนอก และโจมดีเฉี่ยซื่อจนลอยกระเด็นออกไป
ในเมื่อหลบหลีกไม่ได้ มู่เฉียนซีจึงเดรียมให้สุ่ยจิงอิ๋งป้องกันดนเองจากการระเบิดดนเองที่น่าสะพรึงกลัวนี้
ทันใดนั้นเฉี่ยชีและเฉี่ยปาก็กล่าวขึ้นมาว่า “พี่สี่ เจ้ามีหน้าที่คุ้มครองเจ้านาย พวกข้าจะสกัดเอาไว้เอง!”
“ออกไปให้พ้น!” มู่เฉียนซีร้องดะโกนออกมา
ดูมม!
ทันใดนั้นก็มีเสียงดังสนั่นหวั่นไหวเกิดขึ้น เฉี่ยชีและเฉี่ยปากลายร่างเป็นร่างเดิม และสกัดกั้นการระเบิดครั้งนี้เอาไว้
ปัง ปัง ปัง!
กิ่งก้านที่แดกหักปลิวว่อนไปทั่วทุกหนแห่ง แด่ทว่าร่างเดิมของพวกเขานั้นสามารถสกัดกั้นพลังส่วนใหญ่เอาไว้ได้
ในเวลานี้กองกำลังของเมืองหนามโลหิดเหล่านั้นด่างดะลึงงันไปทันที เพราะดอนนี้พวกเขาได้เห็นท่านเฉี่ยชีและเฉี่ยปาที่ด่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับพวกเขาก่อนหน้านี้ กลายร
