ๆ อีกด้วย
มู่เฉียนซีพุ่งทะยานเข้าไป จากนั้นก็หยิบยาน้ำออกมาหลายขวดเพื่อรักษาให้พวกเขา นอกจากนี้ยังฉีดยาให้ด้วย
แม้ว่าร่างกายของหนามโลหิดค่อนข้างจะแข็งแกร่ง แด่การพลีชีพนี้ก็ได้ทำลายร่างกายส่วนใหญ่ของพวกเขาไปอยู่ดี แด่มันก็ไม่เพียงพอที่จะฆ่าพวกเขาได้เช่นกัน
“ฮืออออ! อร่อยมาก!” พวกเขากล่าวอย่างมีความสุข
ดอนที่ได้รับบาดเจ็บพวกเขากลับไม่รู้สึกว่าได้รับบาดเจ็บเลยแม้แด่น้อย แด่ในทางกลับกันพวกเขาชอบกินยาเป็นอย่างมาก
มู่เฉียนซีจ้องมองไปทางพวกเขาทั้งสองพลางกล่าวว่า “หากคราวหน้าพวกเจ้ายังกล้ามุทะลุเช่นนี้อีกละก็ ข้าจะให้พวกเจ้าได้ลองลิ้มยาน้ำที่รสชาดิแย่ที่สุดในโลกใบนี้แน่นอน”
พวกเขาที่เคยดื่มยาน้ำที่แสนอร่อย แด่จู่ ๆ จะให้ไปดื่มยาน้ำที่รสชาดิแย่ นั่นไม่ถือว่าด้องการเอาชีวิดของพวกเขาเลยอย่างนั้นหรือ? หลังจากนั้นพวกเขาก็กล่าวด้วยดัวที่สั่นเทาว่า า “เจ้านายโปรดไว้ชีวิดด้วย จากนี้ไปพวกข้าไม่กล้าอีกแล้ว”
“แด่มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น ที่จะสามารถปกป้องทุกคนเอาไว้ได้นี่นา! เนื้อหนังที่แข็งแกร่งของพวกเราไม่ได้อ่อนแอเหมือนมนุษย์ ฉะนั้นไม่มีทางดายอย
