เนื่องจากรูปลักษณ์ภายนอกของเขามีความพิเศษมากเกินไป มู่เฉียนซีจึงมักจะให้พวกเขาปลอมตัวอยู่ตลอดเวลา ฉะนั้นจึงไม่มีผู้ใดสามารถมองร่างเดิมของพวกเฉี่ยอี้ออกเลยแม้แต่คนเดียว
อย่างไรก็ตาม คนผู้นี้เหลือบมองพวกเขาเพียงแค่แวบเดียวเท่านั้น แต่กลับสามารถมองร่างจริงของพวกเฉี่ยอี้ออก
เฉี่ยซื่อกล่าวว่า “เจ้านาย ขะ…เขาไม่ใช่มนุษย์”
“คิดไม่ถึงเลยว่านอกจากอดีตเจ้านายของพวกเราแล้ว ที่คุกโลหิตแห่งนี้จะมีพืชกลายพันธุ์ชนิดอื่นอยู่ด้วย” ความเคร่งขรึมฉายวาบออกมาจากใบหน้าของเฉี่ยอี้ทันที
อีกฝ่ายเป็นพืชกลายพันธุ์แปลงร่างเช่นกัน นั่นก็หมายความว่าเขามีความสามารถที่แข็งแกร่งเท่ากับอดีตเจ้านายของพวกเขา
ความสามารถเช่นนั้น เกรงว่าถึงพวกเขาทั้งสิบสามคนร่วมมือกัน ก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาอยู่ดี
“เรื่องของเมืองหนามโลหิต เป็นเพราะลูกน้องของข้าหุนหันพลันแล่นกันเกินไป ข้าต้องขออภัยด้วย แต่พวกเจ้าไม่สามารถแตะต้องเมืองเหลียนของข้าได้แม้แต่หญ้าเพียงต้นเดียว” แรงกดดันขอ องพืชกลายพันธุ์ขั้นเทวะ ทำให้สีหน้าของพวกเฉี่ยอี้น่าเกลียดมากขึ้นเรื่อย ๆ
และมีเพียงเฉี่ยซื่อเท่านั้นที่สบายกว่าเล็กน้อย
