หลียนกัดฟันแน่น และร่อนลงมาจากกลางอากาศ
เขามองไปทางมู่เฉียนซีแล้วกล่าวว่า “เจ้าต้องการอะไร? หากเจ้าพยายามหลอกข้า ข้าก็จะระเบิดตัวเองตาย และไม่ปล่อยให้เจ้าทำงานได้สำเร็จแน่นอน”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้ามาเพื่อเรียกร้องค่าชดเชยเท่านั้น”
“สำหรับยาลูกกลอนและสมุนไพรวิญญาณที่โกโรโกโสเหล่านั้นของเจ้า แค่เด็ดดอกบัวที่อยู่ในเมืองของข้าไปกำหนึ่ง เท่านี้ก็เพียงพอที่จะเอามาชดเชยให้เจ้าแล้ว เมื่อรับค่าชดเชยไปแล้วก็ร รีบไสหัวออกไปจากที่นี่ซะ”
“ก็แค่สมุนไพรวิญญาณ ข้าไม่ได้ขาดแคลนเสียหน่อย ข้าแค่อยากให้เจ้าช่วยทำอะไรให้ข้าสักอย่างเท่านั้น!”
“นักปรุงยามนุษย์ เจ้าฉวยโอกาสก่อนที่ข้าจะโมโห เอาแต่พอดีเถอะ!” เขากล่าวเตือน
“ข้าต้องการสร้างหอหมอปีศาจในเมืองเหลียนของเจ้า และรวมไปถึงเมืองรองอื่น ๆ ของเมืองเหลียนของเจ้าด้วย ค่าใช้จ่ายในการสร้างหอหมอปีศาจเมืองเหลียนของเจ้าต้องเป็นคนจ่าย นี่คือ สิ่งที่เมืองเหลียนของเจ้าต้องชดเชยให้ข้า!”
“ข้าไม่ต้องการเห็นนักปรุงยาคนใดมาอยู่ในเมืองเหลียนของข้า แต่หากเป็นเมืองรองก็ย่อมได้!”
